چند روز دیگر نوزدهمین سالگرد درگذشت پیر جماران است.
از تاریخ پیروزی انقلاب اسلامی ۳۰ سال گذشته است و ده سال از این انقلاب را به رهبری ایشان گذراندیم.
انقلابی که با هدفی بزرگ پایه ریزی شد ؛ شکل گرفت و پیروز شد.انقلابی با رویکرد اسلامی ؛ هرچند در پیروزی این انقلاب همه ی اقشار و گروه ها دست به دست هم دادند و پیروزی شگفت انگیز قرن را رقم زدند.انقلابی با کمترین هزینه ی جانی در بررسی تمام انقلابات جهان.
هیچ کس همدلی ؛ محبت ؛ همزبانی و همیاری مردم در سخت ترین شرایط پیروزی انقلاب از یاد نبرده است. اینک همه در آرزو و افسوس روزهائی هستند که مردم همه خود را یک خانواده می دانستند.
پیر فرزانه توکلش به خدا بود و دل در گرو همت انقلابی و اسلامی مردم داشت ؛ اما صد افسوس که نگذاشتند آن چه او در سر داشت به منصه ی ظهور برسد.
از آغازین روزهای پیروزی انقلاب تا پایان زندگی پر برکت ایشان ؛ مشکلاتی بر روند انقلاب حادث شد که اگر غیر از درایت پیر فرزانه و غیر از همت انقلابی مردم بود ؛ ناکامی کمترین نتیجه ی آن بود.
- کودتای نوژه به قصد حذف امام از انقلاب
- حمله ی نظامی امریکا به طبس
- ترور شخصیت های برجسته ی انقلابی
- مبارزه مسلحانه ی گروه های غیر اسلامی
- مبارزه ی مسلحانه ی گروه هائی با مارک و نقاب اسلامی
- ضعف و ناهمخوانی دولت موقت با اهداف انقلاب
- ناکارآمدی و فرار اولین رئیس جمهور انقلاب
- جنگ تحمیلی عراق علیه ایران
- بمباران شهرهای غیرنظامی
- بمباران های شیمیایی و میکروبی
- مداخله ی مستقیم نظامیان آمریکائی در جزیره ی بوبیان برای بازپس گیری فاو
- جریانات قائم مقام رهبری
- کشتار حجاج ایرانی در مناسک حج
و...
و همه ی این ها مدیریت رشد و توسعه ی کشور را دستخوش نابسامانی های غیرقابل کنترل کردو امام که به امید اصلاح ؛ توسعه و پیشرفت کشور گام در وادی مبارزه و تحمل سختی ها داده بود ؛ به آنچه می اندیشید و می خواست دست نیافت و با ضمیری روشن و دلی امیدوار از این جهان فانی به دیار باقی شتافت. روحش شاد و با مقربین درگاه الهی محشور باد.
***
مردم نیز همانگونه که چند میلیونی به استقبالش آمدند ؛ ده میلیونی به تشیع پیکر پاک و نورانی اش رفتند.
و اینک پس از گذشت نوزده سال همان مردم با همان عشق به مراسم سالگردش می آیند و یاد او را گرامی می دارند. یاد این شعر سعدی می افتم:
سعدیا ؛ مرد نکونام نمیرد هرگز
مرده آن است که نامش به نکوئی نبرند
|
