X
تبلیغات
شیپور

با نگاهی به تقویم شهادت عزیزان همشهری نام دو شهید بر تارک اول فروردین آن می درخشد ،  سرگرد خلبان شهید حسین خلعتبری مکرم که در کردستان  و در منطقه سقز پس از ساقط کردن یک میگ دشمن  توسط میگی دیگر ، فانتوم ایشان مورد اصابت قرار می گیرد و شهید احمد نعمتی لنگان که با ترکش خمپاره در جبهه ی کوشک و  هر دوی آن ها در تاریخ اول فروردین سال 1364 به شهادت رسیدند .


یاد می کنیم از همه ی شهدا ، آن هائی که از جان خود گذشتند تا امنیت و آسایش امروز ارمغان زندگیمان باشد. 266 شهید شهرستان رامسر و 6 شهید گمنام مدفون در شهرستان رامسر


شهدا بدون نگاه سیاسی ، جناحی و خطی و برای حفظ آرمان های اسلام ، انقلاب ، ایران ، امام و حفظ شان ولایت فقیه از جان مایه گذاشتند. متاسفانه در یادواره ی شهدای شهرستان رامسر در 22 اسفند 93 شاهد برخورد جفاکارانه ی عده ای از دوستانی که عاشق شهید و شهادتند شدیم. در مراسم یادواره ای که به نام شهداست ، ترکش اختلاف سیاسی ، دامن خیلی ها را آلوده کرد و با تاکید بر عدم حضور خود در مراسم یادواره ، دامنه ی اختلاف سیاسی را به جمع شهدا کشاندند. امید است در آینده شاهد تکرار چنین حوادثی نباشیم و برای یادبود 272 شهید شهرستان ، همدل و هم نوا با ولایت فقیه ، بر آرمان های الهی انقلاب پای بفشاریم.


با ذکر صلوات و قرائت فاتحه ای آمار شهیدان رامسر در یک نگاه  در ذیل ذکر می گردد.

 

تعداد سرداران و امیران شهید : نه شهید

تعداد شهدای پاسدار : سی و هفت شهید

تعداد شهدای بسیجی : صد و چهار شهید

 تعداد شهدای نیروی انتظامی : ده شهید

تعداد شهدای سرباز : یکصدو پانزده شهید

تعداد شهدای روحانی : پنج شهید

تعداد شهدای فرهنگی : نه شهید

تعداد شهدای دانش آموز : سی و دو شهید

تعداد شهدای دانشجو : نه شهید

تعداد شهدای ترور منافقین : یازده شهید

اولین شهید دوران انقلاب : شهید ابراهیم کربلایی بابایی

اولین شهید دوران دفاع مقدس :شهید محمد حسین فیلی

آخرین شهید رامسر : جاناز شهید محمد علی حکمت پناه

تعداد زنان شهیده : سه شهید

تعداد شهدای متاهل : پنجاه و یک شهید

تعداد شهدای مجرد : دویست و پانزده شهید

شهید مفقود الاثر : شهید محمود پروانه


جوانترین شهید : شهید بهروز مشعوفی فرزند قاسم 14 ساله  ، تاریخ تولد 1353/04/15  ، تاریخ شهادت 1367/01/20


مسن ترین شهید : شهید یوسف قمری فرزند تقی  65 ساله ، تاریخ تولد  1300/01/10  ، تاریخ شهادت  1365/04/10


تعداد شهدای تک فرزند پسر : سردار شهید مرتضی پور امامی ، شهید حسین نوری زیده سرایی ، شهید یوسف عبدالهی گشت


تعداد شهدای رامسر به تفکیک حوزه های مقاومت

 حوزه شهیدان علیزاده ( شهری ) : 146 شهید

حوزه شهید فرجی (سادات شهر) : 27 شهید

 حوزه شهیدان رستگاری (کتالم ) : 41 شهید

 حوزه شهید خلعتبری ( گالش محله) : 52 شهید

شهدای گمنام مدفون در رامسر : 6 شهید

 

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 52  ؛  اول فروردین ماه  1394



سال 1393 با همه ی فراز و نشیب هایش به پایان رسید و بهار نوید آمدن سالی نو را بشارت داد. سال گذشته علیرغم تمام تلاش های دولتمردان و ارائه ی آمار کاهش نرخ تورم از سوی آنان ، در سفره ی مردم متوسط جامعه اثر مطلوبی نگذاشت و چه بسا که از میزان آن نیز کاسته شد. فشارهای اقتصادی ، پائین بودن ارزش پول ملی ، گرانی ارزاق و مایحتاج مورد لزوم و عمومی ، همه از تاثیر اندک ِ همت ِ والای مسوولین حکایت می کند. مردم صبور و محجوب اما امیدوار به آینده ای روشن در تاریکی فرودهای آزار دهنده گام بر می دارند و می دانند که " والله مع الصابرین " .


تلاش های ارزنده ی مدیران شهرستان رامسر در سال گذشته بر کسی پوشیده نیست. برگزاری جشنواره های متنوع بهارنارنج ، گل گاوزبان ، شیردوشان  و احیای نشست " کنوانسیون رامسر " پس از 44 سال در زادگاهش ، رامسر ؛ بسیار ارزشمند و قابل تقدیراست. برگزاری مراسم بزرگ فاطمیه  سلام الله علیها و اجتماع بزرگ عاشورائیان از گام های بلند معنوی منطقه است.  قدم برداشتن در راه احیای جهانی شدن دوباره ی رامسر ستودنی است و دعوت از سرمایه گذاران بخش های مختلف به ویژه گردشگری سلامت ، کاملن مشهود است. همه ی این ها اما در خور مردم فهیم رامسر نیست و تلاش های واقع بینانه ی بیشتری را می طلبد. به نظر می رسد ادارات و نهادها هنوز همبستگی لازم را ندارند و گاهی  فقدان ارتباط تنگاتنگ آنان ، چالش های ناخواسته را پدید آورده است.


به نظر می رسد رامسر با مواهب طبیعی خدادادی ، استعدادهای شکوفا و برنامه ریز ، مدیریت توانمند برخی مسوولین از زیر ساخت لازم و اقدامات در خور شان رامسر باز مانده است. توجه ویژه ی دست اندرکاران برای تقویت زیرساخت های مورد نیاز منطقه ضروری به نظر می رسد. اگر رامسر شهری با برند جهانی است ، احداث تالارها و سالن های اجلاس مدرن و مجهز باید در اولویت اجرای آن قرار گیرد و سرمایه گذاران بخش گردشگری بدان سو سوق داده شوند.


اگر قرار است رامسر شهر گردشگری سلامت باشد ، لازم است فضای مناسب آن پیش بینی شود و با دعوت سرمایه گذاران و تغییر بافت سنتی بیمارستان و آبگرم های معدنی و تبدیل آن از شکل سنتی معیوب به صورت سنتی شکیل و حتی مدرن اقدام شود.


احیای باغ سی هکتاری ، ترمیم بلوار معلم ، زیباتر شدن قلعه ی مارکوه ، هدایت گردشگران برای دیدن زیبائی های جنگل دالخانی وروستاهای جنت رودبار و... می تواند از گام های نخست این حرکت جدی باشد.


پیشاپیش آغاز سال نو را شادباش گفته و برای تمام خدمت گزاران رشد و توسعه ی منطقه آرزوی پیروزی و بهروزی می نمایم.

 


مهدی حلاجیان  دبیر اولین همایش " خانه ی رامسر " در رشت -


همه چیز از یک اتفاق ساده شروع شد. تصمیم برای شناسائی بیشتر همشهریان رامسری در رشت در زیر لوای مرکزی که بعدها " خانه ی رامسر " نام گرفت. نشست دو نفره بر تعدادش افزوده شد و در دی ماه 1393 در یک جمع 4 نفره تصمیم به اجرائی شدن خواسته ی بیشتر رامسری های رشت که منتظر یک اجتماع وحدت بخش بودند ، شد. اسامی 20 نفره ی موجود در گوشی دوستان با همدلی شهروندان رو به فزونی گذاشت ، تکنولوژی به کمک اجتماع جمع آمد و در کمتر از هفته ای به مرز 200 نفر رسید و کثرت تعداد اسامی وسوسه ی یک گردهم آئی سریع را جرقه زد.


پیشنهاد بداهه ی آمیخته شدن این گردهم آئی به پاسداشت یکی از فرهیختگان رامسری مقیم رشت ، رنگ واقعیت به خود گرفت و از سه اسم پیشنهادی ، با اشاره به اولویت های مطرح شده ، نام دکتر عنایت الله رحیمیان به عنوان اولین فرهیخته ی ای که " خانه ی رشت " بدان بپردازد ، در نظر جمع ، پذیرفته شد.


نگرانی از جمع شدن افراد با اشاره به ایام عید و مشکلات پیش روی عدم امکان ارسال کارت دعوت از ایده ی گردهمائی در اسفند 93 نکاست.


در نشستی که با سید جلیل مرتضوی امام جمعه ی رامسر ، حسین شعبان سروری فرماندار شهرستان رامسر ، نصرت الله کوزه گر شهردار شهر رامسر ، صفر قاسمی از موسسه ی فرهنگی و هنری نسیم ،  اعضای شورای شهر و در مشاوره های تلفنی با بسیاری از مسوولین  اهل قلم و ذی نفوذان شهرستان رامسر ، برگزار شد از ایده ی طرح استقبال نمودند .


پیشنهاد فرماندار رامسر برگزاری همایش در دهه ی اول اسفند بود و ایشان معتقد بودند با اشاره به برنامه ریزی های منسجم برای آمادگی پیشواز و بدرقه ی میهمانان و گردشگران نوروزی ، زمان دیگر در اسفند مناسب دیده نشد. ایشان زمان دیگر را اردیبهشت 1394 مناسب دانستند.


با مشورت دوستان موسس " خانه ی رامسر " روز جمعه هشتم اسفند ، مناسب دانسته شد ، به عنوان دفتر موقت و دبیرخانه ی همایش " نادر رحیمیان " دفتر مهندسین مشاور آرا را در اختیار دوستان قرار داد. به پیشنهاد سید ابوالقاسم ( وحید ) میرابوطالبی تالار همایش مرکز علمی کاربردی ، محل همایش در نظر گرفته شد. این تالار با 210 تن ظرفیت و امکانات صوتی و تصویری ، مناسب برگزاری همایش دیده شد.


مقدمات مراسم با دعوت از فرماندار ، امام جمعه ، اعضای نظام پزشکی رامسر ، دبیرخانه ی مشترک سمن های رامسر ، انجمن اهل قلم و ارسال پیامک برای هم شهریان رامسری رشت آغاز شد.


در جلسه ی هماهنگی برگزاری همایش ، پیشنهاد و حمایت مالی " سعید نجفی " بر برنامه ریزی منسجم تر دوستان افزود. تنظیم پرسشنامه ی همایش ، فرم عضویت ، تهیه ی ویژه نامه ، بنرهای تبلیغی ، طراحی صحنه  ، لوح یادبود ، خرید بسته های هدیه و پذیرائی در دستور کار قرار گرفته و کارها تقسیم بندی گردید.


با دعوت تلفنی " مهیار فیروزبخش " مجری برنامه شد ، گروه موسیقی سنتی " هوشنگ حقیقت طلب " آمادگی اجرای برنامه را رقم زدند ، قرائت شعر گیلکی را " حسن یگانه چاکلی " و " حمیدرضا ذبیحی "  پذیرفتند ، به عنوان موسیقی جوان پسند نیز " سعید بخشی " اجرای ترانه ی وطن با گیتار را متقبل شد. تصویربرداری و عکاسی را " هادی خداپرست " و برای عکاسی داخل تالار با " ابوذر بذری "  هماهنگ شد. " سید مهدی علوی هاشمی " هماهنگی خرید و بسته بندی بسته های پذیرائی را انجام داد. ثبت نام از مراجعین و تحویل بسته های همایش با " محمد رضا نوائیان " و " میثم حلاجیان " شد. تهیه ی نماهنگ با " ابوذر باقرسلیمی " ، صدا با " محمد خستو " و استقبال و راهنمائی میهمانان را " محمد صادق خدادادی " عهده دار شد. پاسخگوئی به سوالات مراجعین و هماهنگی داخل تالاربا " سعید فیلی " شد. علاوه بر دوستان یاد شده " نصران کاظم زکی " و " سجاد حیاتبخش " در آمادگی تالار برای همایش و جمع آوری وسایل و تحویل تالار سنگ تمام گذاشتند.


هشتم اسفند 93 ساعت 14:30 تالار مراسم ، آماده ی همایش شد.پیش از همه " نصرت الله کوزه گر"  شهردار رامسر به همراه همسر و مشاور رسانه ای شهرداری " اسماعیل غلامی "  و همسرش وارد تالار شد و البته بیش از همه نیز در همایش حضور داشتند.


مراسم با پانزده دقیقه تاخیر که به علت اشکال در سیستم صوتی و دستگاه پخش نماهنگ ( ویدئو پروجکشن ) پیش آمد شروع شد. با دعوت دبیر همایش و پذیرش خاضعانه ی شهردار رامسر ، قرائت قران ِ شروع مراسم را شهردار رامسر پذیرفت. پخش نماهنگ ، ارائه ی صحبت " مهدی حلاجیان " به عنوان دبیر همایش ، سخنرانی " حسن رحیمیان " دبیر سازمان های مردم نهاد رامسر ، سخنرانی " سیدجعفر روحانی " نماینده ی سازمان نظام پزشکی رامسر ، سخنرانی " خسرو فردانش " به نمایندگی از همشهریان ساکن در رشت ، سخنرانی فرهیخته ی ارجمند " عنایت الله رحیمیان " و اجرای شعرهای گیلکی و موسیقی سنتی و پاپ از برنامه های همایش شد.


استقبال ارزشمند شهروندان رامسری خصوصا اصحاب قلم و جامعه ی پزشکی بیش از حد انتظار بود. ظرفیت تالار تکمیل و همه ی آن هائی که شرف حضور داشتند تا انتها ، برنامه را همراهی کردند. حضور اعضای شورای شهر رامسر هادی حلاجیان ، اسماعیل گوهررستمی ، مجید درجانی و احسان برگر ، نورالدین عبدالله پور و حسن ایزک جمالی از تهران و خبرنگاران رامسر محمدرضابهرامی و حسین قاسمی نیز در همایش حضور داشتند.


برای آن که نامی جا نماند ، از ذکر نام بقیه ی سروران ارجمند و حاضر در همایش معذور بوده و خاک قدوم ارزشمندشان را توتیای چشمانمان می کنیم.


در این همایش لوح یادبود " خانه ی رامسر "  توسط " نادر رحیمیان " ، قاب عکس یادمان همایش به نمایندگی از اعضای خانه ی رامسر توسط  " مهدی حلاجیان " ، لوح تقدیر و هدیه ی شهرداری و شورای اسلامی شهر رامسر  توسط " نصرت الله کوزه گر " و " هادی حلاجیان "  ، لوح تقدیر دبیرخانه ی سمن های رامسر و دفتر سوم کتاب زبانزدهای رامسر توسط " حسن رحیمیان " ، لوح تقدیر دفتر سازمان نظام پزشکی رامسر توسط " عباس حسن برقی " ، اهدای هدیه توسط ساره روحانی ،  کتاب شعرها و ترانه های رامسر توسط " نورالدین اکرامی " ، کتاب جنگل های ایران و نقش آن در پرورش زنبور عسل توسط  " علیرضا یوسف سجادی " و اهدای دسته گل توسط خانم رجبی .


فرماندار رامسر به علت عارضه ی بیماری ، امام جمعه به علت حضور میهمان و رئیس اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی از حضور در همایش جا ماندند و مراتب تقدیر و تشکر خود از برپائی چنین همایش ارزشمندی را اعلام نمودند.

 

آشنائی با " خانه ی رامسر "


با اتکال  به  خدای  بزرگ  و  امید به همدلی و هم آوائی شهروندان شهرستان رامسر  ،   " خانه ی رامسر "   سازمان  مردم  نهادی ( سمن =  NGO  ) است که به منظور شناسائی بیشتر شهروندان رامسر ساکن در استان گیلان به ویژه رشت ، آغاز به فعالیت کرده است. هدف از آشنائی ، تعامل بیشتر شهروندان با یکدیگر و هم افزائی توان های فردی موجود و تمرین ترجیح تفکر و رفتار اجتماعی بر ذهنیت و کردارهای فردی  است.


" خانه ی رامسر " در مرحله ی نخست با شناسائی رامسری های مقیم رشت و جمع شدن آن ها تحت عنوان " همایش خانه ی رامسر " گام اولیه را در هشتم اسفند 1393 با حضور شما عزیزان ، برداشته است. در فهرست اولیه ی رامسری ها با جمع آوری حدود 200 نام از شهروندان ، پتانسیل عظیم تحصیل کرده های شهر ، در پست های کلیدی ادارات و نهادهای مختلف  به چشم      می خورد که با یکپارچگی ایده های موجود می توان مشکلات بزرگ  پیش رو را به سادگی حل نمود.


" خانه ی رامسر " به دنبال شناسائی افراد فرهیخته ای است که عمر و زندگی خود را برای اعتلای نام و رشد منطقه صرف کردند و توقعی جز رضایت خالق و خلق نداشتند. در گام نخست ، نکوداشت فرهیخته ی ارجمند دکتر عنایت الله رحیمیان  برگزار می شود، تا ذره ای از خدمات ارزشمند ایشان در طول دوران زندگی پربارش ، پاس داشته شود.


" خانه ی رامسر " به دنبال اخذ ارتباط بیشتر رامسری ها برای حل مشکلات اداری موجود با استفاده از پتانسیل قوی همشهریان ، در ادارات و نهادهای مختلف است. هم اینک حضور رامسری ها در ادارات و نهادهای مختلف قضائی ، اجرائی ، درمانی ، علمی ، اقتصادی و ...راه رسیدن به اهداف را کوتاه کرده است.


مشکلات بیماران و همراهانی که از شهرستان رامسر برای درمان به رشت مراجعه می کنند طاقت فرساست ، مراجعین رامسری که برای درمان به مدت چند روز مجبور به رفت و آمد هستند ، مکانی برای اسکان موقت ندارند   "  خانه ی رامسر "   می خواهد برنامه ای اجرا نماید تا آن ها فقط دغدغه ی درمان داشته باشند و با تعبیه ی مکانی مجهز و درخور هزینه و خستگی راه را برای آنان کاهش دهد.


" خانه ی رامسر " به دنبال تشکیل صندوق سرمایه گذاری رامسری هاست ، تا با هم افزائی سرمایه های اندک ، بتوانند کارهای بزرگ در رشت و رامسر را رقم زنند و در رشد و توسعه ی خود و منطقه گام بردارند.


با همه ی این ها ، " خانه ی رامسر " به دنبال کار سیاسی و یا سیاسی کاری نیست. آفت تشکل های مردمی با انگیزه ی تعاملات فرهنگی و اجتماعی ، ورود شاخصه های سیاسی در آن می باشد ، این نهاد مردمی با هرگونه فعالیت سیاسی موافق نبوده و به همشهریانی که علاقه مند به فعالیت در بسترهای سیاسی می باشند توصیه می کند که به دنبال گروه و انجمن دیگری بوده و اهداف توسعه محور  " خانه ی رامسر " را با نگاه های غرض آلود سیاسی  ،آلوده نکنند.


" خانه ی رامسر " به دنبال رشد و توسعه ی همه جانبه ی اعضا ی خود برای رسیدن به بالاترین سطح خود در گیلان است . همه ی این ها فقط با نگاه صادقانه ، دوری از حب و بغض ها ، مشارکت فعال و موثر همشهریان عزیز رامسر محقق خواهد شد و " خانه ی رامسر " محفلی نوین برای این امر خطیر است.


هم اینک دست مهر و دوستی به سوی همشهریان دراز کرده و دست همه ی آن هائی که با عشق به اعتلای نام و آوازه ی رامسر قدم بر می دارند ، به گرمی می فشاریم.

 

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 53  ؛  15  اسفند ماه  1393


پانزدهم اسفند هر سال بر اساس سنتی دیرین ، روز " درخت کاری "  است. ضمن ارج نهادن به این کار ارزشمند و تلاش برای ترویج آن به منظری دیگر در این زمینه پرداخته می شود.


در ادبیات دوران آموزش ابتدائی شعر زیبائی را باید می آموختیم که مطلع آن  شیوائی آموزش دوستی پاک ، در سرلوحه ی امورش بود. " درخت دوستی بنشان که کام دل بر آرد ". اینک سال ها از آن مقطع کوتاه عمر می گذرد و یاد آوری این نکته ی زیبا کام ها را شیرین می کند.


این روزها که ایام نوروز و سال نو در پیش است یک اشکال عمده در رفتار مردم نمود پیدا کرده است و آن کم رنگ شدن دوست و دوستی هاست. شاید این کار نازیبا ،  ره آورد وضع نامناسب اقتصادی مردم است و شاید ذائقه ها دستخوش تغییرات جدی شده است.


این روزها از سرعت پیشرفت تکنولوژی همه در حیرتند و خیلی ها نیز از غافله ی آن عقب مانده اند. دستاورد این سرعت ، جا ماندن مردم از هم شده است. دیگر فرصت دیدار ها از دست رفته است و در خانه نیز اعضای خانواده در عین این که با هم هستند ، دور از هم شده اند. همه حتی در جلسات رسمی با آن که دور همند ، اما دور از هم شده اند.


طنز این روزها ، رمز "  وای فای " به جای آجیل نوروزی شده است!! و چه طنز تلخی که دامن خیلی ها بدان آلوده شده است. این روزها  " درخت دوستی  " کمیاب شده است و فرداهاست که " کام دل " امروزیان بار نخواهد داد!!


امروز را دریابیم و به فکر هم باشیم. غم ها را از همدیگر بزدائیم و مایه ی افزونی شادی هایمان گردیم. فردا دیر است و شاید فردائی نباشد!! در این روزها بسیاری از مردم از فقر و بیماری دچار صدمات جبران ناپذیری هستند که اندک توجه و نگاه محبت آمیز ما شاید بتواند مرحمی بر آلام آنان باشد.کمی از تکنولوژی فاصله گرفته و به همدیگر نزدیک تر شویم و قدر دان هم باشیم.

 


سال های متمادی بود که مردم استان های مازندران ، گیلان ، گلستان ، قزوین ، خراسان رضوی ، خراسان شمالی و  ایلام  در گیر یک ماجرای ناخواسته که از زمان پهلوی اول دامنگیر منطقه شده بود رنج می بردند.


پهلوی اول بهترین زمین های مناطق استان های یاد شده را با زور و سندسازی به نام خود ثبت کرد. وی از این طریق می خواست مالکیت ارباب رعیتی حذف !! و قدرت بلامنازع ارباب ها را محدود کند. این اقدام هرچند به ظاهر خوشایند بود اما مردمی که در زمین آبا و اجدادی خود مشغول کار و زندگی بودند را دچار مشکل دیگری نمود.


پس از خلع پهلوی اول و به قدرت رسیدن پهلوی دوم ، ساماندهی املاک و سند زدن به نام محمد رضا شاه در دستور کار قرار گرفت . در محدویت اطلاع رسانی ، رانت خواری و فقدان آگاهی مردم اطلاعیه ای محدود در نشریات معدود آن زمان چاپ و از مردم خواسته شد تا املاک خود را با پرداخت بهای ناچیز از " بنیاد پهلوی " تحویل گرفته و به نام خود کنند. عده ای سودجو و رانت خوار از فرصت سو استفاده کرده برخی از مرغوبترین زمین ها را با زد و بند به نام خود کردند و بقیه ی املاک موجود به نام پهلوی دوم مستند گردید.


پس از پیروزی انقلاب اسلامی  ، املاک بنیاد پهلوی به بنیاد مستضعفان واگذار گردید. بنیاد مستضعفان نیز با دریافت قیمت منطقه ای در تبدیل اسناد مردم منطقه اقدام نمود و مردم مجبور به پرداخت بهای مناسب تعیین شده بودند. چند سال پس از پیروزی انقلاب ، با تشکیل بنیاد علوی ، ملکیت زمین های بنیاد پهلوی به بنیاد علوی واگذار شد.


بنیاد علوی اما در یک اقدام عجیب در سال 1386 به جای اخذ " قیمت منطقه ای " ، قیمت " ارزش کارشناسی روز " زمین را ملاک ارزش گذاری ثمن ملک نمود و فشار مضاعفی را به مردم تحمیل نمود. مردم مجبور بودند زمین های که ارثیه ی آبا اجدایشان بود  ؛ برای دریافت سند معادل قیمت کارشناسی روز از بنیاد علوی خریداری کنند !!! یعنی باید زمین خود را با پرداخت قیمت روز ، از بنیاد علوی خرید نمایند.


اعتراضات گسترده ، نوشتن نامه به دوایر دولتی ، نامه های متعدد به مراجع تقلید کشور و علیرغم تاکید همه ی مراجع بر محق بودن مردم ، باب گشایشی باز نشد.


نامه نگاری به دفتر مقام معظم رهبری و ارسال توماری با هزاران امضا ، آخرین راه حل مد نظر پی گیران این مشکل بزرگ بود. پس از ارسال و پیگیری های لازم با دستور موکد مقام معظم رهبری برای اعاده ی حقوق مردم ،  جلسات متعددی برگزار و سرانجام نتیجه ی حاصل ، استناد به دستور مساعدت مقام معظم رهبری بود .


جلسات متعددی که با حضور سید جلیل مرتضوی امام جمعه ی شهرستان رامسر ، آهنی مدیرکل بنیاد علوی استان ، عبدی رئیس بنیاد علوی شهرستان رامسر و تنکابن ، رستم زرودی فرماندار سابق شهرستان رامسر و حسین شعبان سروری فرماندار شهرستان رامسر  نتیجه داد و  آئین نامه ی جدیدی در تاریخ 28/9/1391 از طرف بنیاد علوی صادر شد که بارقه ی امید را در دل ها زنده کرد. حضور شمس الله شریعت نژاد در چند جلسه ی مذکور  و پیش از این جلسات ،  پیگری های مکرر و خستگی ناپذیر قاسم قلی پور شهروند رامسری و عضو اسبق شورای شهر رامسر ،  قابل تقدیر است.


علیرغم تصویب این طرح در زمان فروزنده ، رئیس پیشین بنیاد ، متاسفانه اقدام مناسبی در آن مقطع انجام نگرفت. با انتصاب سعیدی کیا به ریاست بنیاد ، روند ابلاغ و تصویب  آئین نامه ، رشد فزاینده ای گرفت . مردم از اعتماد و سرعت عمل جناب سعیدی کیا صمیمانه سپاسگزاری می کنند.


خوشبختانه بیش از یک سال است که این آئین نامه اجرا و به صورت کاملن رایگان چندین تن از شهروندان رامسری عضو بهزیستی و کمیته ی امداد امام خمینی رحمت الله علیه ، اسناد املاک خود را از دست سید جلیل مرتضوی امام جمعه ی شهرستان رامسر در مصلی حضرت جواد الائمه علیه السلام دریافت نموده اند.


آئین نامه ی اصلاحی ماده ی 46 در مصوبه ی شماره ی یک جلسه ی شماره ی 434 تاریخ 28/9/1391 هیات امنای بنیاد برای استان مازندران ،  به شرح ذیل  به تصویب رسید.


بند الف : شامل متصرفینی که تصرفات ایشان به قبل از 5/4/1358 نمی رسد بدون سقف مساحت ، به تشخیص کمسیون معاملات املاک حداکثر 25 درصد پائین تر از قیمت کارشناسی روز محاسبه و اخذ می گردد.


بند ب : در خصوص متصرفینی که تصرفات متقاضی مربوط به قبل از تاریخ 5/4/1358 باشد ، حداکثر تا 50 درصد پائین تر از قیمت کارشناسی روز محاسبه می شود . این تخفیف ها برای املاک تجاری تا 25 متر مربع و برای املاک مسکونی تا 250 متر مربع قابل اعمال است.


بند ج : مخصوص افراد بی بضاعت و کم بضاعت می باشد.


منظور از افراد کم بضاعت و بی بضاعت افرادی می باشند که تحت پوشش یکی از نهادها یا سازمان های حمایتی از جمله سازمان بهزیستی یا کمیته ی امداد حضرت امام خمینی  رحمت الله علیه قرار دارندیا به دلیل کهولت سن یا بیماری های خاص خود یا افراد تحت تکفل ، توان کسب در آمد نداشته یا درآمد آن ها حداکثر تا سقف حداقل دستمزد ماهیانه مصوب مراجع ذیصلاح بوده و یا درآمد آن ها کفاف اداره امور معیشتی را ایشان نداشته باشد ، به شرح جدول ذیل :



-          مسکونی روستائی


 تا سقف 400 مترمربع به صورت رایگان و مازاد مساحت قابل واگذاری نسبت به مساحت رایگان از 400 تا 700 مترمربع با اخذ 10 درصد قیمت کارشناسی روز



-           مسکونی شهری


 تا سقف 250 مترمربع به صورت رایگان و مازاد مساحت قابل واگذاری نسبت به مساحت رایگان از 250 تا 500 مترمربع با اخذ 10 درصد قیمت کارشناسی روز


-          تجاری روستائی ، شهری


 تا سقف 25 مترمربع به صورت رایگان و بیش از 25 مترمربع با اخذ 25 درصد قیمت کارشناسی روز



-          زراعی باغی روستائی


 تا سقف 2500 مترمربع به صورت رایگان و بیش از 2500 مترمربع با اخذ 25 درصد قیمت کارشناسی روز



-          زراعی باغی شهری


 تا سقف 1500 مترمربع به صورت رایگان و بیش از 1500 مترمربع با اخذ 25 درصد قیمت کارشناسی روز



-          سایر کاربری ها


 تا سقف 100 مترمربع به صورت رایگان و بیش از 100 مترمربع با اخذ 25 درصد قیمت کارشناسی روز



مردم شهرستان رامسر از دستور مساعدت مقام معظم رهبری و برداشتن بار بزرگ مالی از دوش شهروندان را یک اقدام ارزشمند و ماندگار می دانند. ثمره ی فداکاری و ایثار مردم منطقه  برای انقلاب اسلامی ، دفاع مقدس  و میهن اسلامی ، با اشاره ی مقام عظمای ولایت حلاوت تازه ای یافت و در مختصری که " قل و ما دل " باشد صمیمانه به پیشوای خود می گویند : رهبر عزیز متشکریم.

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 52  ؛  اول اسفند ماه  1393


ثبات در مدیریت و اختیار کامل ، عامل مهمی در امر مدیریت است. هدف از طرح این اصل کلی ، بیان واضحات نیست ،  بلکه اشکالی است که در تعیین مدیران غرب مازندران به خصوص شهرستان رامسر مشهود است.


عبارت "  سرپرست اداره  " به قائده برای وضعیت ضرب الاجلی است که با حادثه ای غیرمترقبه ، مدیری تعویض شود. این عنوان در تغییر دولت و یا جابجائی سریع مدیری از شهرستان ، کاری مناسب و قابل قبول است تا در فرصت کوتاه انتخاب و طی مراحل انتصاب یک مدیر ، اداره ، سازمان و یا نهاد ؛ دچار اختلال نشده و با سرپرست اداره شود.


اما این که مدیری را با ثبوت توانمندی اش ، بیش از چند ماه و حتی چند سال با حکم سرپرست نگه دارند ، نوبری است که فقط در غرب مازندران نمونه اش قابل دست یابی است. مدیرکلی که برای چند شهرستان غرب مازندران مدیران با حکم سرپرستی تعیین می کند و چند سال است که یادش رفته باید حکم انتصاب را ابلاغ کند ،  به یقین دچار یک چالش مدیریتی است.


نمونه ی ادارات و نهادهای با حکم سرپرست در غرب مازندران و به ویژه در شهرستان رامسر یک اشکال بزرگ در اداره ی نهادهاست. مدیری که نمی داند می ماند یا می رود ، مدیری که اختیار تام ندارد ، مدیری که احساس امنیت شغلی ندارد ؛ نمی تواند برای برنامه ریزی بلند مدت اقدام مناسب ارایه کند. او حتی در اداره ی همکارانش نیز دچار چالش می شود.


معضل سرپرست بودن ادارات رامسر به همراه استیجاری بودن برخی دیگر از ادارات ، مجموعه ی مدیریت شهرستان رامسر را دچار یک اتفاق نادر در کشور کرده است. شاید این عوامل دست به دست هم داده اند تا موقعیت شهر گردشگری جهان اسلام !! ، شهر نمونه ی گردشگری بین المللی !!، عروس شهرهای شمال !! ، جهانشهر رامسر !! ؛ دچار یک رکود و بحران در تصمیم گیری ها و تصمیم سازی ها شود.


این نوشتار کوتاه تلنگری است به استاندار مازندران جناب ربیع فلاح تا از مدیران کل زیرمجموعه اش بخواهد نسبت به تثبیت مدیریت  شهرستان ها اقدام نمایند. ادامه ی روند طولانی بودن حکم سرپرستی مدیران ، نشان از بی توجهی مرکز نشینان  به انتهای استانی هاست. همان عاملی که بارها موتور محرکه  و ترجیع بند احساس نارضایتی و آمادگی برای تشکیل استان مستقل شده است.


جناب استاندار ، لطفا برای این معضل بزرگ چاره اندیشی کنید.

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 51  ؛  15 بهمن ماه  1393


دهه ی فجر یادمامان توکل بر خدا و همدلی و همراهی مردمی است که ترجمان آیه ی " خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمی دهد مگر آن که خود دست به کار شوند " را رقم زدند.


رهبری یگانه و بی بدیل امام خمینی رحمت الله علیه و حمایت همه جانبه ی قشرهای مردم ، دسته و گروه ها و به کار گیری ادبیات عاشورائی عامل مهمی در پیروزی بزرگترین انقلاب فرهنگی تاریخ بود. این ادبیات و همدلی پس از پیروزی انقلاب یکی از مهمترین عوامل پیروزی در جنگ تحمیلی 8 ساله بود.


بینش وسیع رهبر کبیر انقلاب و در کنار هم قرار دادن سه واژه ی زیبای " جمهوری اسلامی ایران " راه هر نوع کجروی را بست. تدوین قانون بر اساس این سه کلمه ، حکومتی را در جهان پدید آورد که نظیرش در تاریخ پیدا نبود.


در اوج نابسامانی های منفعت طلبانه ی گروه های سیاسی پس از انقلاب ، جنگ تحمیلی نابرابر ، تحریم های ظالمانه ، انشقاق در وحدت رویه ی اولیه  ؛ دستاوردهای عظیم انقلاب ، دستخوش ناملایمات نشد.


اینک ، بیش از 35 سال از لحظه ی ورود امام و پیروزی انقلاب اسلامی گذشته است. مردم مدافع ارزش های انقلاب و اسلام هستند ، هرچند ریشه دواندن فساد و انباشته کردن شکم ها از حرام ، عده ای از مسوولان را مسموم کرده است . و این مسمومیت مدیران ، مردم را آزرده است ، اما هنوز بر سبیل انقلاب اسلامی پای بندند و راه امام و شهدائی که با خلوص نیت در راه حفظ ارزش های انقلاب ، اسلام و ایران جان خود را فدا کردند ، ره می پیمایند.


مصلحت اندیشی ها ناخواسته ؛ از هم پاشیدگی ریشه های اسلام ، ایران و خوش بینی مردم به حکومت الهی را نشانه رفته است. انتظار مردم عمل به دستورات اسلامی و دوری از چشم پوشی بر خیانت مفسدان و خائنین است. اگر رسیدگی به جرائم فاسدین و خائنین به اعتماد مردم شکل نگیرد، دور شدن از آرمان های اصیل انقلاب اسلامی ، اولین اتفاق قابل لمس خواهد بود.


امروز زمزمه های این چشم پوشی ها و کم کاری در حذف ریشه های  دزدی ، خیانت ، رشوه ، اختلاس و ... چون موریانه در افکار مردم نفوذ کرده است . لازم است مسوولان ارشد کشور با انسجام و آغاز مبارزه ی جدی با این گونه فسادها ، اعتماد دوباره ی مردم به نظام " جمهوری اسلامی ایران " را تحکیم بخشند.

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 50  ؛  اول بهمن ماه  1393


پاسداشت زحمات ارزشمند آنانی که عمر خود را در راه رشد و توسعه ی زادبوم خود صرف نموده اند امری پسندیده است که بر کسی پوشیده نیست.


این که جمعی مردم ایران را " مرده پرست " بدانند در شان ایران و ایرانی نیست!! هرچند این نامیدن از روی کاری است که با خود کرده ایم. شاید جمله ی " پهلوان مرده را عشق است " بی دلیل در ادبیات ما جای نگرفته است و بی مورد نیست که همه ی مردگان و رفتگان را انسان های شایسته و قابل تقدیر می دانیم !! و معتقدیم پشت سر مرده نباید حرف بد زد!. نگاه های منفعت طلبانه ، مغرضانه و به خصوص سیاسی ، عاملی شده است که در تقدیر بزرگان حاضر خود ، دست به عصا باشیم و این دست به عصا شدن عواقب ناخوشایندی را در اقدام عاشقانه ی انسان های پاکباخته ایجاد خواهد کرد.


 ارزش گذاری به زحمات آن هائی که نفس دارند و می بینند و می بینند که قدر تلاش هایشان فهمیده شده و نه به اندازه ی وقت ، هزینه و عمرشان بلکه به اندازه ی درنگ مشوقانه ی همایشی چند ساعته در معرض دید دیگران قرار گرفته است ، مایه ی دلگرمی آنانی خواهد بود که هم اینک در این وادی گام بر می دارند.


ای کاش نگاه های احتیاط آمیز منشعب از جریان های سیاسی و منفعت طلبانه بر حرکاتی این چنینی مستولی نگردد و شاهد تقدیر از همه ی کسانی باشیم که هم اینک در راستای رسیدن به اهداف بلند توسعه ی همه جانبه ، تلاش می نمایند.


اقدام ارزشمند برگزاری پنجمین همایش نویسندگان رامسری در 9 بهمن ، گام موثری است که می تواند راه را برای ارزش گذاری به همه ی آن هائی که در وادی رشد، توسعه و حتی شناساندن زادبوم خود تلاش کرده اند ، باید برداشته شود.


تکریم از انسان های وارسته ای که خود را وقف مردم و منطقه ی کرده اند. آن هائی که با قدم ، قلم و درم خود آبادانی را به ارمغان می آورند. این امر محدود به کتاب و قلم نیست ، آن هائی که از آلام و درهای مردم می کاهند ، آن هائی که بناهای ماندگار از خود برجای می گذارند ، آن هائی که صادقانه و خالصانه برای رضایت خالق و خلق گام بر می دارند.


تکریم زندگان بیش از تکریم در گذشتگان باید در اولویت قرار گیرد ، هر چند یاد کرد دیرینیان دیار بر غنای فرهنگی بوم خواهد افزود و آن نیز در جای خود دارای ارزش و اعتبار است.

 

 

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 49  ؛  15 دی ماه  1393


در نشست خبری نمایده ی مردم منطقه در مجلس شورای اسلامی با خبرنگاران رامسر دو نکته ی اساسی مدنظر قرار گرفت و ارائه شد.


نکته ی اول :  در زمان پهلوی اول به بهانه ی خروج زمین ها از دست ملاکین ، تقریبا همه ی زمین های شمال کشور و برخی نقاط حاصلخیز کشور در تیول سلطنت پهلوی در آمد. پس از پیروزی انقلاب به منظور بازگرداندن اموال غصب شده ، بنیاد علوی تشکیل شد و اموال پهلوی ها مصادره گردید. این اموال بر دو قسم بود ؛ اموال بنیاد پهلوی و املاک سرمایه داران فراری. مردم ستمدیده ای که حاصل دسترنج خود را در دست بنیاد علوی می دیدند شادمان بودند که بالاخره با پیروزی انقلاب ، حق به حق دار خواهد رسید. اما بنیاد پس از دریافت املاک حس مالک به خود گرفته و با اشراف به این که اکثر این زمین ها متعلق به مردم است در زمان صدور سند مطالبه ی قیمت روز زمین ها ، از صاحبان املاک می نماید.


علیرغم اطلاع مسوولین ذیربط و فتاوای متعدد اخذ شده از مراجع عظام تقلید و اطلاع کامل بنیاد از آن ، حاضر به پذیرش حقوق مردم نیست !!! شریعت نژاد اما امیدوار است که به دست سعیدی کیا رئیس وقت بنیاد ، این معضل پیش روی مردم ،  با تدوین آئین نامه ای و تفکیک اموال مردم و فراریان ، این مشکل و معضل برای همیشه حل شود.


نکته ی دوم : پیشنهاد تشکیل و مداومت جلسات نمایندگان مجلس شمال کشور ، با حضور نمایندگان گیلان ، مازندران و گلستان به منظور حل مشکلات مشترک این  استان ها با همگرائی و تهیه ی طرح های کلیدی بود ؛ مسائل مهمی از جمله کشاورزی (به خصوص چای ، برنج ، مرکبات ، کیوی و ... ) ؛  راه ، مسکن و شهرسازی (به خصوص آزاد راه شمال و قطار تهران – رشت – گرگان و ... ) ؛ صنعت و معدن و تجارت  و در زمینه های گردشگری و گردشگر پذیری و ... و اعلام شد با اتحاد و ائتلاف حدود 35 نماینده ی مردم و ارایه ی طرح ، پیشنهاد و یا سوال از وزرا ، احتمال اقدام عاجل و موثر، قوی تر است و نتایج حاصله برای شمال کشور بسیار ارزشمند خواهد بود. شریعت نژاد ضمن اعلام برگزاری مختصری این گونه جلسات ، از طرح یاد شده استقبال نمود و آن را مفید دانست و یکی از اقدامات اصلی خود در آینده را تشکیل و برگزاری این جلسات و احصای مطالبات منطقه در قالب این ائتلاف برشمرد.

 

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 48  ؛  اول دی ماه  1393


اربعین حسینی امسال یرای شهرستان رامسر از دو جهت حائز اهمیت شد. در این روز برای اولین بار در طول تاریخ رامسر اجتماعی بزرگ در مرکز شهر شکل گرفت و در گام دیگر ، مردم منطقه به پیشواز دو شهید گمنام دفاع مقدس رفتند و آن دو سبکبال عاشق را جانانه تا جایگاه ابدی شان تشییع کردند.


پیوند دو بال دین و دانش در این روز رنگ واقعیت به خود گرفت. زنده نگهداشتن شعائر دینی ، ارزش های معنوی دفاع مقدس و حضور در مرکز گسترش دانش ؛ دانشگاه آزاد اسلامی رامسر برای دفن شهدا ، اوج این حرکت نمادین بود .


مردم قدرشناس در حالی به پیشواز و بدرقه ی دو شهید گمنام شتافتند که در تدارک بزرگترین اجتماع دینی در شهرستان رامسر بودند. حضور گسترده و غیر قابل پیش بینی مردم همه را به تحسین وا داشت. مردم ؛ در این روز ، همانند دوران دفاع مقدس و بیش از آن از کسانی که از جان خود گذشتند تا برای ایران اسلامی آبرو و امنیت به ارمغان بیاورند ، استقبال کردند.

دفن شهدا و مشایعت آن ها در مهد گسترش علم از دیگر سو ، برای جوانان دانشجو و همه ی آن هائی که در آتیه ، پای در این مرکز فرهنگی می گذارند ، نشانه ای است که آرامش امروزشان را مدیون فداکاری دیروزِ آرام خفتگان ِ گوشه ی دانشگاه هستند.


وظیفه ی رسانه ای ؛ یک نکته ی اساسی است و آن قدر دانی و سپاسگزاری از مردم قدرشناس و بزرگ رامسر است.


پیوند دین و دانش ، پیوند  دین مداری و حفظ ارزش های انقلاب  و در یک جمله تجدید پیمان با آرمان های  دینی انقلاب و دفاع مقدس  در اربعین حسینی و در مرکز شهر رامسر شکل گرفت.


به گفته ی مسوولین ، برنامه ریزی جشن بزرگ ولادت پیامبر اعظم در هفدهم ربیع الاول ( دیماه ) و اجتماع بزرگ فاطمیون در چهارم فروردین 1394 ، صورت گرفته است.با این حرکت ،حدیث معصوم رنگ واقعیت به خود می گیرد که فرموده اند : شیعیان ما از خوشحالی ما شادان و از ناراحتی ما نگرانند. برنامه ریزان فرهنگی شهرستان با این اقدام نوین ، عامل به حرکت زیبائی خواهند شد که در ذهن مردم خداجوی ماندگار خواهد شد.


پیشاپیش ربیع الاول ، ماه ادخال سرور به امت پیغمبر صلوات الله علیه و آله مبارکتان باد.

 

 

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 47  ؛  15  آذر ماه  1393



در جریان بارش سیل اخیر در شهرستان رامسر ، آب گرفتگی معابر؛  فقدان علائم هشدار دهنده و سرپوشیده نبودن کانال هدایت آب های سطحی باعث واقعه ی تاسف بار و از دست دادن دختر جوان ، مومنه و تحصیل کرده ای شد.


انگشت اتهام در اصل و ابتدا به سمت شهرداری و پرسنل آن شد که کم توجهی آنان مسبب اصلی این اتفاق ناگوار بود. سپس همه ی نگاه ها به سمت نمایندگان مردم در شورای شهر رامسر شد که به عنوان ناظر بر عملکرد شهرداری ، کار خود را به درستی به انجام نرسانده بودند. فشارهای بیش از حد وارده بر شهردار ، وی را روانه ی بیمارستان کرد.


این که در اصل و اساس شهرداری و شورای شهر رامسر مقصرند و باید پاسخگو باشند ، حرفی نیست و کسی آن را کتمان نمی کند. این تقصیر نه فقط به خاطر فقدان نصب علائم هشدار دهنده و سرپوشیده نکردن کانال های در معرض تردد می باشد بلکه فراتر از آن اقدامات ذاتی انجام نشده توسط شهرداری را باید بدان افزود. فقدان لای روبی مسیرهای موجود  ؛  اجازه ی حذف کانال و آبراهه های سنتی موجود در باغ ها  و معابر، بدون تعبیه ی مسیری لازم برای آن ؛ فقدان کانال آب گذر استاندارد در معابر اصلی شهر ، از عوامل سرریز شدن آب به معابر عمومی می باشد.


از دیگر مسوولان  این واقعه اداره ی امور آب  ، محیط زیست ، جهاد کشاورزی ، کمیسیون ماده ی 5 ،  کمیته ی حفاری  می باشند که هر کدام نسبت به سهم خود باید پاسخگو باشد.


از دیگر سو مردمی که برای اخذ سود بیشتر ، کاربری اراضی را تغییر داده ، کانال های سنتی  و زه کش ها را حذف کرده و مجاری آب قدیمی را کور کرده اند و آب ناشی از بارش و گاهی بی رحمانه آب های فاضلابی محوطه ی خود را در معابر عمومی رها کرده اند باید خود را پاسخگوی این واقعه ی دردناک بدانند.


برای درک بیشتر موضوع ، عوامل ذی ربط در این حادثه ی دلخراش کافی است خود را جای خانواده ی متوفی قرار دهند و از خود بپرسند که اگر جایشان عوض می شد ، چه حالی داشتند؟


این نوشتار دنبال مقصر و قضاوت بر آن نیست ، بلکه هشداری است که مدیران شهر ، مسوولانه عمل کنند تا شاهد تکرار حوادثی از این دست نباشیم.

 

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 46  ؛  اول آذر ماه  1393




در تاریخ اسلام فراز و نشیب های بسیاری رخ داده است. نقطه ی عطف تاریخ اسلام دهم محرم سال 63 هجری قمری است که شهادت مظلومانه ی امام حسین علیه السلام  و 72 تن از یاران با وفایش رخ داد.


با آن که به زعم مخالفین و معاندین ، این پایان ماجرای حکومت اسلامی علویان بوده است ، عاشورا مبدا حرکت های بزرگ اسلامی شد که اولین آن ها ، قیام مختار ثقفی و آخرین آن در عصر حاضر ، پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی را می توان سراغ گرفت. در گوشه ای کوتاه از سخنان بنیان گذار انقلاب اسلامی جمله ای کلیدی می درخشد " محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است. "


محرم و صفر فرصت دوباره اندیشیدن به ریشه های اساسی اسلام و حرکت هوشمندانه ی حسین ابن علی علیه السلام و دعوت به خوبی و پاکی ها و انزجار از بدی و پلشتی ها ست. مهمترین درس امام حسین در این حرکت ماندگار تاریخی ، آزادی و آزادگی است ، جائی که به همه نهیب می زند ؛ اگر دین ندارید لااقل آزادمرد باشید.


گمشده ی امروز و دیروز انسان ها ، آزادگی و آزادی است. چه بسا دین داران متظاهری که برای جیفه ی دنیا ، شرف خویش را نیز به مزایده گذارده اند. آن گاه است که اشاره ی معنا دار ؛ اگر دین ندارید... ، به دینداران منفعت طلب هشداری موثر و کارآمد ، در تاریخ به یادگار می گذارد.


وجدان های آگاه هیچ وقت در تشخیص تظاهر و منفعت طلبی اشتباه نکرده اند . عوام فریبی ها کاملا به چشم می آید و دل آزار است. اجتماع بزرگ عاشورائیان شهرستان رامسر و اقصی نقاط ایران و جهان ، فرصتی است که ؛ آن هائی که دین دارند و آن هائی که دین ندارند ، یاد بگیرند آزاده باشند و حرف و تصمیمی را به جامعه تحویل دهند که در خلوت خود و خدای خویش ، مدیون کسی نباشند.


توصیه ی سخنوران ، مداحان  رعایت عدل ، انصاف و کار بر اساس وجدان باشد و حضار در مجلس وعظ اربعین فقط یک نکته را اگر به جان و دل بپذیرند برای اصلاح امور کافی خواهد بود: آزاده باشند و برای حفظ موقعیت ، دین خود را ارزان نفروشند.

 



پانزدهمین دوره انتخابات نماینده مدیران مسئول در هیأت نظارت بر مطبوعات 20 آبان 1393 ساعت 13 عصر در تالار وحدت  تهران برگزارشد. در این انتخابات علاءالدین ظهوریان دبیر هیأت نظارت بر مطبوعات ، حسن کامران نماینده  ی قوه ی مقننه در هیأت نظارت بر مطبوعات و سراج  نماینده ی قوه  ی مقننه در هیأت نظارت بر مطبوعات حضور داشتند

.

حسن کامران با عنوان نماینده قوه مقننه در هیأت نظارت بر مطبوعات با بیان این که تمام درخواست‌های نامزدهای این دوره از انتخابات بررسی شد و خوشبختانه تمام کاندیدا تأیید شدند، اظهار داشت: محور کار، قانون مطبوعات است و در این باره سلیقه و جناح تاثیری ندارد

.

وی با انتقاد از حضور بسیار اندک اعضا برای شرکت در مراسم اخذ رای ادامه داد:‌ متاسفانه صنف رسانه حضور جدی ندارد به طوری که امروز با وجود حدود 2 هزار و 700 عضو در این صنف تعداد کمی در مراسم انتخابات حاضر شده‌اند

.

وی همچنین با تاکید بر ضرورت نقد منصفانه در مطبوعات گفت: امیدواریم مطبوعات بتوانند با شجاعت نقد کنند چرا که سیاه‌نمایی در این رابطه به هیچ عنوان خوب نیست

.

در ادامه ی این جلسه و پیش از سخنرانی کاندیداها و نامزدها به درخواست علاءالدین ظهوریان دبیر هیأت نظارت بر مطبوعات رای‌گیری آغاز شد و اعضا تعرفه‌های رای خود را به صندوق انداخته و از مراسم خارج شدند

.

در ادامه این مراسم حسین انتظامی مدیر مسوول نشریه ی فارغ التحصیلان و معاون مطبوعاتی  وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان یکی از نامزدهای پانزدهمین دوره انتخابات نماینده مدیران مسئول در هیأت نظارت بر مطبوعات سخنرانی کرد  و گفت: در میان تمام مس,ولیت‌ها هیچ کدام برای من گرامی‌تر از نمایندگی مدیران مسوول نبوده است چرا که هر نوع نمایندگی مدنی برتر از مسوولیت‌های دولتی است .


مهدی حلاجیان مدیر مسوول دو هفته نامه ی " ساحل دریا  " یکی دیگر از کاندیداها به سخنرانی پرداخت و گفت : حضور جدی بنده در مطبوعات در روزنامه ی جام جم در زمان یکی از کارآمدترین مدیران مسوول بود. توانمندی ایشان  تجربه ای برای آینده ام بود و بنده خود را شاگرد ایشان می دانم و حضور شان در انتخابات حجت را بر بنده تمام کرده و رای بنده  برای ایشان خواهد بود.  لازم است مسوولان نگاه ویژه‌ای به مطبوعات محلی داشته باشند و از برگزیده ی این انتخابات می خواهم که با مدیریت کارآمد ، فشار وارده از مسوولان شهرستانی و استانی به نشریات برداشته شود. لازم به ذکر است در کنار هم نشستن وی با حسین انتظامی  ، نشان از مشخص بودن رای وی بوده است.


حامد مدنی مسئول نشریه اولدوز نیز اظهار داشت:‌ نمایشگاه مطبوعات سمبل تبعیض بود چرا که مطبوعات دولتی غرفه‌های بزرگ را به خود اختصاص دادند و غرفه‌های استانی در راهروهای پشت نمایشگاه جای گرفتند.

.

از مجموع 319 رای ماخوذه ، 10 رأِی مخدوش اعلام شد و حسین انتظامی با اکثریت قاطع آرا به عنوان نماینده ی مدیران مسوول در هیأت نظارت بر مطبوعات انتخاب شد . در این دوره از انتخابات، «شهلا آکوی محصل» ، «مهدی حلاجیان» ، و «ابوالحسن میری» به ترتیب نفرات منتخب بعدی این انتخابات بودند.


این انتخابات که با ثبت نام 22 کاندیدا شکل گرفته بود با انصراف 9 نفر برگزار شد و نکته ی جالب این انتخابات این بود که 9 کاندیدای هم ظاهراً به خود رای نداده بودند چون هیچ رایی به نام آنها ثبت نگردید.

 

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 45  ؛  اول آبان ماه  1393



پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران که پیروزی مستضعفین بر مستکبرین نامیده می شد ، مهمترین شعار انقلابیون " مرگ بر سرمایه دار " بود. سرمایه داران زالو صفاتانی نامیده شدند که خون مردم را در شیشه کرده بودند و مصادره ی اموال آنان در اولویت کاری انقلابیون قرار گرفت. بخش اعظم این سرمایه ها در بنیاد مستضعفان ثبت و ضبط شد و بخش کوچکی از آن ، در اختیار مستضعفین قرار گرفت. بعدها و پس از ثبات انقلاب ،  آن اندک املاک نیز از دست مستضعفین خارج و به بنیاد بازگردانده شد.


با تقویت بنیه ی مالی مردم و ماندگاری در قدرت ، سرمایه یکی از ارکان قدرت شد. سرمایه داران جدید ، حرکت به سمت سرمایه گذاری را آغاز نمودند و بخشی از انقلابیون پیشین و مسوولین امروزین نیز پشتیبان سرمایه گذاری شدند. دیگر سرمایه دار ، زالو صفت نبود و مسابقه در کسب ثروت بیشتر ارزش و یکی از مهمترین اقدامات طبقه ی ضعیف و متوسط سابق شد و نگاه منفی به این مسائل ، عقب ماندگی و گاهی حماقت نامیده شد.



در رامسر مجموعه ی تله کابین نمونه ی موفق و " هتل سماموس " نمونه ی ناموفق و مشکوک با واگذاری املاک و اعطای تسهیلات و مجوزهای قانونی و فرا قانونی است. پروژه های آرامش در رامسر و ورود شرکت پدیده نمونه ی این گونه سرمایه گذاری ها می باشد. بی شک تغییر نگرش از سرمایه داری به سرمایه گذاری یکی از بهترین شیوه های اقتصادی -  اجتماعی است


اما برخی مسوولین اصرار دارند برای حمایت از سرمایه گذار ، فرا قانونی عمل کنند تا منافع سرمایه گذار به خطر نیفتد و یا بر آن افزون شود. اگر سرمایه گذار با دید باز به محل سرمایه گذاری اش بنگرد و یا از ابتدا اصرار بر نادیدن  قانون نداشته باشد ، هرگز اتفاق ناخوشایندی برایش رقم نمی خورد.


اصرار سرمایه گذار و مسوولین پشتیبان آن برای تحت فشار قرار دادن سایر ادارات و نهادها و کسب مجوز ارتفاعی بیشتر ، کار ناصوابی است که بنیان گذاری آن عواقب طمع زائی را برای سایر ساختمان ها و سرمایه گذاران ، پایه گذاری خواهد کرد.


تلاش برای جا انداختن " رامسر شهر حرائم غیر ضرور " همان قدر مشکل زاست که بگوئیم این شهر نیاز به قوانین موضوعه ندارد! سرمایه گذاران بهتر است " آرامش " خود را حفظ کنند .

 

 

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 44  ؛  ششم مهر ماه  1393



در استان گیلان که سرشار از طبیعت زیبا و بکر است واستعداد صنعتی در آن بارور نشده است ، تنها راه رشد و توسعه ی اولیه ای که به نظر می رسد می تواند اثر گذار باشد ، رونق و توسعه ی گردشگری است.


گذر از گردشگری سنتی و قرار گرفتن در یک سیستم هماهنگ ، مدون و برنامه ریزی شده و دریک کلام گردشگری صنعتی از اولویت های ناگزیر استان گیلان است. گیلان با صنعت آلوده خواهد شد و با بی توجهی به حفظ طبیعت ِ سرشار از مواهب الهی ، هیچ چیز برای بالیدن ندارد!!!


گیلان به علت طبیعت متنوع و نزدیکی به پایتخت ،  کانون توجه  پایتخت نشینان است ، پیش بینی زیرساخت های لازم توسعه ی گردشگری و افزایش فرهنگ گردشگر پذیری ، مهم ترین اولویت استان باید باشد.


تراکم نسبی جمعیتی بالا و به هم فشردگی شهرهای استان گیلان و نزدیک بودن به استان های مازندران و اردبیل ، استان گیلان ، خصوصا شهرستان رشت را مرکز توریسم درمانی منطقه کرده است.  توجه ی ویژه ی برنامه ریزان و سیاست گذاران استان ، می تواند این مرکز توریست درمانی منطقه ای  را ، با توجه به طبیعت زیبای منطقه و وجود ، دریا ، ساحل ، جلگه ، کوهپایه و کوهستان ، به یک مرکز بین المللی توریسم درمانی مبدل کند.


گام نهادن در توسعه ی گردشگری حلال ، اولویت اول کشور می تواند باشد و کشور را از وابستگی به نفت ، نجات خواهد داد.

در این مختصر توجه به واژه های کلیدی گردشگری حلال ، گردشگری صنعتی و توسعه ی فرهنگ گردشگری ، دارای اهمیت بسزائی است.

 

 

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 43  ؛  اول مهر ماه  1393

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 42  ؛ 15 شهریور ماه  1393



در ذهن ایرانیان میهمان دوست ، اگر هیچ خاطره ای از امام مهربانی ها ، پیشوای هشتم شیعیان ،  به یادگار نمانده باشد ، ضمانت آهوی زخم دیده ، خاطره ای است که از کرامت امام رضا علیه السلام ، نقل همه ی محافل و مجاس است. این حکایت سینه به سینه و نسل به نسل روایت شده است و از نسل آهوان ضمانت شده ، اینک خاک خراسان کم ندارد !!


درس بزرگی که ثامن الحجج به همه ی انسان ها داده است ، رعایت حقوق همه ی موجودات است. خواه این موجود انسان باشد یا حتی حیوانی چون آهو.


گم شده ی امروز نسل حاضر،  فراموشی مهربانی و رافت است. آن قدر در " خود " غرق شده است که " خدا " در بوته ی فراموشی قرار گرفته است و آن قدر " بی خود " شده ایم که زحمات بزرگان ، والدین ، بستگان و دوستان دیده نمی شوند و دیگر حواسمان به همسایگان همجوار و دیوار به دیوار نیست.


تلاش برای رشد و توسعه ی دنیائی ، در عین بی توجهی به ذخارف دنیا ، درس بزگ دیگری است که علی فرزند موسی کاظم علیهم السلام  ، در اوج قدرت زمامداری اش به همه نشان داد. شعاری که ریشه اش در آموزه های جد بزرگوارش علی علیه السلام آشکارا فریاد شده است : " در اوج قدرت ، انسان باش " و به زبانی عتاب آلود تر امام حسین علیه السلام در روز عاشورا بر زبان مبارک جاری کرد : که " اگر دین ندارید ، لاقل آزاد مرد باشید "


اگر از میان خیل خصیصه های الهی امام رضا علیه السلام ، مهربانی ، تلاش برای توسعه ، بی توجهی به دنیا ، انسان بودن و آزادمرد بودن را همه پیشه ی خود کنند ؛ دیگر از نابرابری ، ظلم ، تعدی و تجاوز به حقوق دیگران ، اثری نخواهد ماند و آن گاست که همه می توانند ضامن آهوی دربند و رنج دیده باشند و آهوان نیز می دانند که در پس این ضمانت ، بازگشت مجددشان ، آزادی را برایآن ها به ارمغان خواهد آورد.

 

 

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 41  ؛ اول شهریور ماه  1393




از سال 1310 که رامسر با ساخت هتل و بلوار کازینو ( معلم فعلی ) از بافت سنتی خارج شد و با ساخت ویلاهای چهارصد دستگاه ، لیدو و شهرک های دیگر ، وارد فضای گردشگری گردید تا امروز نامش پر آوازه بوده است. فراز و فرود میزان گردشگر با وقایعی چون انقلاب ، جنگ ، مشکلات اقتصادی و پس از آن ، از شهرت رامسر نکاست.


ضمن قدر دانی از زحمات همه ی مسوولین زحمت کش ، انتصاب سید جلیل مرتضوی به عنوان امام جمعه و تلاش های قابل ستایش او و روی کار آمدن  دولت یازدهم و سیاست های اعتدال گرانه اش و انتصاب حسین شعبان سروری به عنوان فرماندار رامسر ، رویکردی نوین در مدیریت شهری شکل گرفت. رونق بیش از پیش برگزاری جشنواره های مختلف از جمله گل گاوزبان ، بهار نارنج و برگزاری مسابقات محلی اسب سواری ، والیبال و کشتی  ؛ زنده شدن پر رنگ تر آئین های سنتی تیرماه سینزه ، مسجد ِگل کار و آمادگی برای برگزاری همایش های ملی و بین المللی از یک سو و برگزاری مراسم مذهبی و ملی  قوی و در خور تحسین مانند یادواره ی شهید حسین خلعتبری ، شهدای دالخانی ، شهدای رامسر ، نماز عید فطر ، نماز عید قربان ، شب های قدر از دیگر سو ؛ همه و همه از بازگشت به عظمت پیشین رامسر خبر می دهد. 


آمادگی بیش از پیش برای برگزاری چنین همایش های بزگ  و اندیشه برای احداث و تکمیل زیر ساخت های مورد لزوم آن ؛ ساخت سالن ها و تالارهای مدرن با پیش بینی تجهیزات مورد نیاز سرمایش ، گرمایش ، صوت ، نور ، تصویربرداری و ادوات دسترسی آسان و پر سرعت اینترنت ؛ پیش بینی و صدور مجوز ساخت و حمایت از مراکز مهمان پذیر و هتل در شان میهمانان حاضر در همایش ها ، نگاه ویژه به مراکز تفریحی و گردشگری از جمله مراکز آب درمانی ، ساحل و مراکز گرشگری ؛ نیاز امروز رامسر می باشد .


اگر قرار است به گفته ی فرماندار رامسر ، شهرستان مرکز همایش های ملی و بین المللی شود ؛ بدون افزایش زیرساخت های لازم ، امکان عملی برای آن حادث نخواهد شد. با امکانات موجود در شهرستان ، برگزاری همایش های ملی و بین المللی نه تنها منفعتی برای رامسر نخواهد داشت بلکه باعث دور شدن سازمان ها و وزارت خانه ها از رامسر خواهد شد.

 

 

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 40  ؛ پانزدهم مرداد ماه  1393


در تاریخ مدیریت نهادهای دولتی در زمان دولت نهم و دهم بدعتی نهاده شد که در آغاز برای مردم و مسوولین جای تعجب و نگرانی داشت. رفته رفته این اتفاقات عادی شد و اگر برای مدیری اتفاق نمی افتاد ، جای تعجب و شگفتی می شد. حذف ناگهانی و با یا بدون دلیل از سمت مدیریتی و بی احترامی به زحمات ارزشمند دوران مسوولیت آن مدیر ، کاری عادی به شمار آمد. اوج این اتفاق سنگالیزه شدن وزیر امور خارجه ی وقت بود .


امیدی که پس از انتخاب دولت یازدهم در جامعه جاری شده بود ، نوید حذف این گونه ناملایمات بود ، کما این که در کلان کشور آن اتفاقات تکرار نشد.


نکته ی حائز اهمیت این است که کاملا معتقد به باز بودن دست مدیر بالادستی جهت چینش زیردستان و همکاران بوده و این نوشتار اهرم فشاری برای عدم تغییرات دلخواه یک مدیرکل یا مدیر  نیست !! این مختصر قصد یاد آوری اخلاق اسلامی و انسانی را دارد. کمترین توقع از دولتمردان منتصب به دو خصیصه ی " تدبیر " و " امید " برانگیختن انگیزه ی عملی این شعارهاست.


تودیع و معارفه ی ناگهانی معاون فرماندار رامسر ،  دومین اتفاق از این دست است که در یک سال گذشته در شهرستان رامسر رخ نموده است ..


با همه ی انتقاداتی که نسبت به عملکرد معاون سابق فرماندار شهرستان رامسر وجود دارد ، نا دیدن زحمات و تلاش های شبانه روزی ایشان در  بیش از 30 سال خدمت ، به خصوص بخشداری بخش مرکزی و معاونت فرماندار شهرستان ، بی انصافی و دور از شان و شخصیت ایشان بوده است.


این که ایشان از مدتی قبل می دانستند باید برود ، پوشش مناسبی برای برگزاری یک مراسم تودیع ناگهانی و فوری نیست!! با آن که سیستم پیامکی فرمانداری شهرستان رامسر فعال است و برگزاری جلسه ی طبیعت گردی (  که در همان روز تودیع برگزار شد ) را چند روز قبل به اطلاع خیلی ها رسانده بود ، کمترین انتظار ، ارسال پیامک کوتاه این رخداد مدیریتی بوده است تا شاید کورسوی تقدیری ساده در دل مدیران باقی بماند و نیاید روزی که محاسبه کنند همه ی وقت خود را صرف امور شهرستان نمودند و از وقت همسر و خانواده ی خود در بسیاری اوقات کاستند ، اما در انتها ، غریبانه به کنج عزلت رانده شده اند.

 

 

   

 

 

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 39  ؛ اول مرداد ماه  1393



در ماهی قرار داریم که میهمان خدائیم  و هر لحظه اش سر شار از رحمت و مغفرت است ، اوج این شب ها ، شب های "  قدر "  است که طبق روایات ؛  کارنامه ی عملکرد سال گذشته بسته و مقدرات سال آینده در آن رقم می خورد. این که ما خود چه میزان "  قدر " خود را بدانیم مقوله ی دیگری است که ارتباط تنگاتنگی با شب " قدر " دارد.


 

آن چه معصومین علیهم السلام بر آن تاکید کرده اند این است که " اگر کسی  برای خود ارزش و اعتبار قائل نباشد ؛ نمی توان از شر او در ایمن بود " . این آغاز "  قدر " دانی از خویش است باید هر کسی شان و منزلت خویش رابشناسد و اعتبار و آبروی خویش را محترم شمارد ، تا بل که در جامعه و برای آینده ، مفید و موثر باشد.


 

آن هائی که دنبال نردبانی غیر از خدا ،  برای اوج گرفتن هستند ، همیشه پا به رکاب دیگرانی خواهند بود که جز با خوار کردن و خفیف شدنشان ، رضایتشان جلب نخواهد شد.


 

کم نیستند افرادی که برای چند روز زندگی مرفه تر حاضرند زیر پای خود انسان های بی شماری را لگد کوب کنند تا اندکی بیشتر از لذائذ دنیوی بهره گیرند. آن چه در این مختصر می توان به آن پرداخت این است که بد اندیشی ،  بدکرداری و بد پنداری ؛ آسیب سختی بر عاملش خواهد گذارد ، هرچند که احساس و درک آن ، برای او سخت باشد.


 

بیائید در این روزهای " قدر " تلاشی مضاعف نمائیم و " قدر " خویش بدانیم و گوهر انسانیت خویش را برای هیچ و پوچ هزینه ننمائیم. امام حسن مجتبی علیه السلام در سخنی کوتاه اساس این رویکرد را در جمله ای کوتاه بیان کرده است که باید نصب العین همه باشد : "  هر که خدا را بندگی کند ، خدا همه چیز را بنده ی او می کند. " . خلاف این عبارت نیز معنی واضحی را بیان می کند و آن این است که هرکه بندگی خدا را ننماید ، هیچ چیز در تسلط او نخواهد بود.


 

خواهی که جهان در کف اقبال تو باشد


خواهان کسی باش که خواهان تو باشد


سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 37  ؛ اول تیرماه ماه  1393


شهرستان رامسر بر اساس پیشینه و جاذبه های گردشگری ، تفریحی ، اقامتی و ... همیشه مورد توجه نهادهای رسمی ، شرکت ها و سازمان ها بوده است.


مصداق های مشهور آن از ثبت کنوانسیون تالاب ها به نام رامسر تا مجامع پزشکی بزرگ و گردهم آئی های اثر گذاری که در هتل بزرگ و هتل قدیم رامسرو در اردوگاه های کشوری آن  برگزار می شود را می توان نام برد.


این همایش های ملی و بین المللی فقط در این مقطع خاص در رامسر  برگزار نمی شود ، بلکه جریان دامنه داری است که تا رامسر از زیبائی های طبیعی بهره می گیرد ، از آن متنعم خواهد شد.


آخرین نمود این گونه مراسم را می توان گردهمائی ائمه ی جمعه ، نمایندگان ولی فقیه و نمایندگان مجلس خبرگان در همایش منطقه ای  و همایش ملی طبیعت گردی را نام برد. آن چه در این مختصر بدان اشاره خواهد شد نام بردن از این همایش ها نیست ، بلکه تذکر و یاد آوری این نکته ی اساسی است که از هریک از این نشست ها می توان یک فرصت بزرگ برای رامسر اخذ نمود. اقدامی که با تذکر مکرر خصوصی به مسوولان بارها درخواست شده که مسوولان مطالبات خود را در قالب درخواست اداری و یا هماهنگی با رسانه ها و سازمان های مردم نهاد مطالبه کنند ؛ اما کمتر مورد توجه واقع شده است.


اگر مسوولان ادارات ، نهادها ، سازمان ها و حتی سازمان های مردم نهاد بتوانند از هریک از فرصت های پیش آمده ، امکانی برای رامسر فراهم کنند ، در آینده ی نه چندان دور ، رامسر مستغنی از امکانات خواهد شد. به عنوان مثال در گر هم آئی ائمه ی جمعه که با حضور حدود 500 تن از موثرین عرصه ی فرهنگ برگزار شد ، تلاش برای اخذ یک فرهنگسرای در خور از استاندار ، نماینده ی ولی فقیه در استان و یا رئیس ستاد اقامه ی نماز جمعه ی کشور ارایه می شد ،  بی تاثیر نبود و یا در همایش ملی طبیعت گردی نیز شهرداری های منطقه و سازمان های محیط زیست و جنگلبانی و ... مطالبات خود را منطقی و مستدل درخواست می نمودند.


آن چه مسلم است از این گونه نشست ها در آینده نیز برگزار خواهد شد و در هر همایشی با اشاره به عنوان و حاضران در آن می توان درخواست های مرتبط را مطرح نمود. رامسر شهر فرصت های بزرگ است و از مواهب آن باید بهره جست و از حضور تصمیم سازان و تصمیم گیران عرصه ی ملی و بین المللی باید بهره ی مناسب را اخذ نمود.

 

 

 

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 36  ؛  15 اردی بهشت ماه  1393


چند سالی است که هدفمند شده ایم و به منظور ساماندهی به مصرف انرژی ، شامل آب ، برق ، گاز ، بنزین و گازوئیل ؛ گاهی آرام و گاهی با شیب ملایم ! نسبت به افزایش قیمت حامل های انرژی اقدام شده است.


همیشه مبنای محاسبه ی قیمت ها را کشورهای همسایه و گاهی آنورتر مد نظر قرار می دهند و برای بنزین قیمت پایه ی خلیج فارس « فوب خلیج فارس » ملاک مقایسه است. البته تغافلی صورت می گیرد و بدون لحاظ درآمد ریالی مردم ایران ، قیمت دلاری آن ها را با تبدیل به ریال ، به مردم اعلام کرده و تفاوت آن را زیاد دانسته و این امر را مبنای قاچاق محاسبه کرده و در انتها برای کاهش قاچاق سوخت !! ؛ قیمت حامل های انرژی افزایش می یابد.


اما دو گانه ای را در این بازی ، مردم بازی می خورند ! زمانی قیمت یک  دلار 1000 تومان بود و اینک 3000 تومان ؛ حال تفاوت قیمت بنزین را بر حسب قیمت جدید دلار محاسبه می کنند ، بلافاصله پس از افزایش اول و اینک افزایش دوم قیمت دلار دوباره اوج گرفته است و باز مردم با قیمت پایه ی خلیج فارس اختلاف قیمت شدید دارند.


مسوولان محترم یا نمی دانند یا می دانند و برایشان مهم نیست که رسیدن به قیمت پایه ی انرژی در منطقه ، سازو کار دومی هم دارد که آن رساندن سطح درآمد خانوارها به قیمت پایه ی خلیج فارس است !!! پا فشاری بر شق اول قیمت پایه و فشار آوردن به مردم محجوب ایران ، مهم ترین اشکالش افزایش نارضایتی است.


به قطع و یقین افزایش نارضایتی سودی به حال حکومت و دولت ندارد و شاید بهتر باشد مسوولان عالی رتبه سطح درآمد و زندگی خود را ملاک تعیین شیب ملایم !!  افزایش  قیمت ها ندانند. چرا که این شیب ملایم ، سرازیری خطرناک به سختی افتادن زندگی بسیاری از مردمی است که حضرت امام رحمت الله علیه و مقام معظم رهبری آن ها را ولی نعمت های خود می دانند.


فاز دوم هدفمندی اما اینک شروع شده و وعده ی رفاه و کاهش هزینه های درمانی گل سر سبد آن است. امید است این وعده ی دولت مردان همانند وعده های کارآئی در آمد ناشی از کاهش مصرف حامل های انرژی دولت های نهم و دهم نباشد تا اعتماد مردم به دولت دچار خدشه نشود.

 

 


از جمعیت 76 میلیونی ایران حدود  دو و نیم میلیون نفر از یارانه ها انصراف دادند. این تعداد با محاسبه ی ایرانیان خارج از کشور ، مسوولان ارشد کشوری و استانی که به صورت کتبی و تبلیغی انصراف خود را از دریافت یارانه اعلام کردند ف کاهش چشمگیری دارد و نشان دهنده ی آن است که مردم عادی در حدود صفر درصد از یارانه ها انصراف داده اند .


با بررسی میدانی غیر قابل استناد نیز این میزان را می شد حدس زد. دولت نهم و دهم با تبلیغات فراوان مردم را ترغیب به کاهش مصرف انرژی ها کرد ؛ وعده ی پرداخت یارانه ، افزایش قیمت حامل ها و پرداخت ما به التفاوت آن ها برای کمک به تولید کشور کرد. هر روز و هر ساعت رسانه ی ملی  در شبکه های مختلف ، رسانه های مکتوب و مجازی میزبان افرادی بودند که از مزایای کاهش مصرف حامل های انرژی داد سخن سر می دادند ، از ساخت مدارس ، بیمارستان ها ، مراکز فرهنگی و خدماتی ، ایجاد شغل ، رونق تولید ، توجه به آیندگان و ... از ماحصل کاهش مصرف انرژی خبر ها ، مصاحبه ها ، سخنرانی ها و مقاله ها درج شد.


اما آن چه مردم دیدند و آن چه دولت یازدهم از عملکرد دو دولت قبل گفت تفاوت معناداری داشت با آن چه در اذهان شکل گرفته بود و این آغازی بود بر سست شدن اعتماد مردم به دولت و وعده های دولتمردان.



مردم شاهد بودند که تغییری در روند کشور صورت نگرفت ، پروژه ها دچار کمبود نقدینگی شدند ، ادارات و نهادها از کمبود بودجه دست به عصا حرکت می کردند ، افزایش سرسام آور قیمت ها ملال آور شد ، سبد غذائی مردم کوچک شد و ...


آغاز مرحله ی دوم هدفمندی یارانه ها و افزایش قیمت بنزین آرام آرام زمزمه ی افزایش قیمت کالاها را به دنبال دارد ، حتی اگر تولید کنندگان نخواهند افزایش قیمت داشته باشند ، روند افزایش کرایه ی حمل کالا از مرحله ی تهیه ، تولید و توزیع ؛ ناخواسته افزایش قیمت ها را به دنبال خواهد داشت. مردم عادی نیز اینک در پرداخت افزایش کرایه های رسیدن به مقصد ، درگیر افزایش هزینه ی اولیه زندگی شده اند.


اینک اما دولت وعده ی افزایش سهم خود در پرداخت یارانه ی بهداشت ؛ بیمه ی سلامت ، کاهش هزینه های درمانی سهم بیمار ، تحول در نظام سلامت کشور داده است. اگر این مهم شکل بگیرد شاید در مدت باقی مانده تا زمان انصراف یارانه ها ، مردم به تغییر نگاه خود بپردازند و نهضت انصراف از یارانه ها سمت و سوی زیباتر و شتاب بیشتری بگیرد .


مخلص کلام ؛  کم اعتمادی مردم به دولت است  و بازگشت دوباره ی اعتماد به مردم نیاز به زمان دارد و عملکرد دولت. دولت ، طبق نظر مردم در سیاست خارجی درست عمل کرده و اعتماد جهانی را جلب کرده است و حال نوبت سیاست داخلی است و کسب اعتماد مردم.



سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 35  ؛  اول اردی بهشت ماه  1393


اول مهر 57 را فراموش نمی کنم. با کیفی سیاه رنگ ، کت و شلواری طوسی با نقطه های سیاه ریز و دست در دست دو برادرم احمد و محمد و همگام با بچه های محل در هوائی پائیزی ؛ مسیر لپاسر به ابریشم محله را پیمودم و اولین روز آموختن را در دبستان شهید بحری ( اردیبهشت )  جشن گرفتم. حیات مستطیلی و کلاس های در یک ردیف بالای سکوئی به ارتفاع یک مترقرار داشتند. کلاس دقیقا در بالای پله های وسط حیات قرار داشت. قدم در کلاس خانمی با صورت مهربان گذاشتم ...

 بی شک بسیاری از تحصیلکرده های امروز رامسر ، الفبا را از شادروان صفاتیان فراگرفتند و پله های بعدی آموزشم با شادروان عذرا تقی پور،  سمامی ، سعیدی ، پهلوان یلی و ... بود.


ادای دین به آموزگاران ، دبیران و اساتید سخت و مشکل است .  اما قدم در راهی نهاده ام که واگویه ی نظرات مردم و مسوولین باشد. شاید بخشی از دینم به جامعه از این طرق ادا شود اما هرگز نمی تواند پاسخگوی زحمات ارزشمند آموزگاران باشد ؛ آن گاه که حضرت علی علیه السلام می فرمایند : « هر کس کلمه ای به من بیاموزد ، یک عمر مرا بنده ی خود کرده است » هر لحظه به این نتیجه می رسم که تک تک مردم آموزگارانی بوده اند که هرکدام به طریقی در رشد و ترقی فرزندان جامعه موثر بوده اند ؛ سهم هرکس به اندازه ی توشه ای است که بر می چیند و به یقین در این مختصر نمی توان برای آنان ، ادای دین کامل نمود.


همه ی مردم در جای خود « جایگاه معلمی » دارند اما « مقام معلم » فقط برای آموزگاران باقی می ماند. شاد باش این روز در آغازین روزهای شکوفائی بهار نارنج ها پیشکش کوچکی است از آن همه رنج کشیدن های آموزگاران.


12 اردی بهشت بزرگداشت مقام معلم است و هر کس به اندازه ی دین خود به آموزگاران باید با آن ها مهربانی کند و صمیمانه ترین شادباش ها را تقدیمشان کند.


همه ی مردم شهر و منطقه نهضت سپاس از آموزگاران را در این اردیبهشت بهاری در پیش گیرند ، خصوصا آموزگارانی که بازنشسته شده اند و آرام آرام از ذهن ها دور شده اند. این کمترین هدیه ی بهاری برای خادمان تعلیم و تربیت در جامعه است.

ماندن یا بردن ؛ مسئله این است.


حکایت غریبی است دور بودن شهرستان های غرب مازندران از مرکز استان. فاصله ی حدود 300 کیلومتری شهرستان رامسر از مرکز استان مازندران ؛ ساری ، مشکلاتی برای مردم منطقه دارد که سال ها آن را فریاد می کردند ؛ اما گوش شنوائی نبود. دوری مسافت ، هزینه های مالی و جانی مسیر رفت و برگشت زمانی بیشتر « درد » را افزون می کرد که به اداره ی متبوع می رسیدی و با یک جواب کلیشه ای روبرو می شدی : « امروز مسوول دنی یه ، بورده مرخصی ، فردا انه ؛  شه بور ». حال ارباب رجوع غرب استانی در تشویش ماندن یا رفتن بود. اگر بماند ، کجا بماند؟ و اگر برود. تا به رامسر برسد شب شده است و دوباره باید نیمه شب منتظر اتوبوس گذری اردبیل به گرگان بماند تا شاید جای خالی در ته اتوبوس نصیبش شود و صبح اول وقت در محل مورد نظر باشد. و این مصیبت بود اگر باز مسوول مورد نظر از مرخصی نیامده بود !


این حکایت غریب را مرکز نشینان نشنیدند و یا نخواستند بشنوند و هربار این نکته را یاد آور می شدند که دوری راه قابل تحمل باید باشد!!


اما در عوض هیچ مدیر کلی با میل و رغبت به منطقه نیامد!. با آن که راننده ی اختصاصی ، مرکب رهوار ، زیر مجموعه ی پا به رکاب و صد البته پذیرائی و مهمان پذیر لوکس در حد هتل های رامسر !! در خدمتشان بوده است.


اما حکایت وقتی جدی تر شد که شاهین اقبال بر رامسر فرود آمد! و یا آوردند !! و دانشگاه علوم پزشکی بین الملل رامسر به خاط شهره ی جهانی شهر نمونه ی گردشگری بین المللی رامسر !!!! ( چقدر عنوانش طولانی است آدم از نفس می افتد! ) مجوز گرفت. شاید از اول هم می خواستند مجوزش را بگیرند و منتقلش کنند!


تازه داد اساتید متخصص درآمد که آقا راه طولانی است و خطرناک.  آقا امکانات در حد دانشگاه پزشکی در بیمارستان های منطقه نیست. مسوولینی که می خواستند سرکشی کنند به این مجموعه با نام طویل ، مستاصل شدند.چاره را پاک کردن صورت مسئله دیدند و به این نتیجه ی واضح و مبرهن رسیدند که به علت طولانی بودن مسیر ، صرف هزینه های مادی و جسمی در این مسیر ، وجود دانشگاه در رامسر به صلاح نیست !!


برادر ! آقاجان !! مردم سال ها بود که این را می گفتند و تقاضای حل مشکل خود با فرمانداری کل مستقل و با نرسیدن به مطلوب ؛ درخواست استان مستقل را کردند. چه می شود اگر چند صباح به اندازه ی سال های عذاب کشیدن مردم این خطه ، دوستان مرکز نشین به زحمت بیفتند ؟


اگر نگران طولانی بودن مسیر هستید ، ما فرودگاه بین المللی نیمه کاره هم داریم!


نگران مسیر تردد نباشید ، ترافیک سلمانشهر فقط در روزهای تعطیل ، پنج شنبه ، جمعه و برخی روزهای هفته است و بزودی حل می شود.  ان شاالله پل صفارود هم که با بودجه ی ساخت کمتر از یک میلیارد تومان قرار بود سال ها پیش افتتاح شود ، پس از صرف میلیاردها تومان چند سال دیگر بازگشائی خواهد شد.


نگران امکانات آب شرب نباشید ، سد میجران هست ، البته اگر چند سالی است که قرار است تصفیه خانه اش هر سال برای سال بعد افتتاح شود جای نگرانی ندارد!


در چند سال بازگشائی دانشگاه علوم پزشکی واحد بین الملل اگر آزمایشگاه و تجهیزاتش را به امید این که به همین دلایل کوچانده شود ؛ نداده اند ، به امید خدا در سال های بعد خواهند داد.


 اگر تجهیزات بیمارستان رامسر و ساختمانش فرسوده شده ؛ قرار است پشت همین بیمارستان ، ساختمان نیمه کاره ای که روزی قرار بود بیمارستان نمونه ی خاورمیانه شود ، را یک طبقه اش را آماده می کنند بل که مشکلات علمی و پژوهشی آن حل شود.


اگر برخی از ادارات رامسر پس از حدود 30 سال مستقل شدن!!  ؛ مستاجرند ، جای نگرانی نیست. چرا که یک فرهنگسرائی در حدود 15 سال پیش کلنگش را در باغ 30 هکتاری زده اند ، به امید خدا چند دولت بعد فکری به حال آن خواهند کرد! و دانش آموختگان علوم پزشکی از تالارهای سینما و کنسرت موسیقی اش بهره خواهند برد و اوقات فراقتشان را به خوشی سپری خواهند کرد.


اصلا نگران زباله نباشید چرا که جنگل کلاکولی و مسیر اشکته چال هنوز ظرفیتشان تکمیل نشده و در شهر اثری از زباله و بوی متعفن آن نیست که مشامتان را آزار دهد.


... گفتنی ها بسیار است  و ...


مسوولین استانی که دست ماها به شما نمی رسد؛ بازی کی بود کی بود ، من نبودم برای دانشگاه علوم پزشکی واحد بین الملل رامسر، جواب نمی دهد!! اگر دانشگاه شاهد را چون آش با جاش بردند و کسی حرف نزد ؛ دلیل نمی شود که امروز ادعای انتقال دانشگاه را بکنید وبه قول رامسری ها چون دیدید « گرما سوجون » است از اساس آن را کذب و شایعه بدانید.

مردم نگرانند ! نکند به همراه دانشگاه پزشکی ؛ تجهیزات و امکانات بیمارستان ها هم کاهش یابد.


مردم نگرانند چرا که در ساری  2 دانشکده پزشکی که یکی متعلق به دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری و دیگری متعلق به دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی مازندران است و دانشگاه علوم پزشکی بابل در فاصله چهل کیلومتری آن می باشد شهرهای آمل و بابلسر و فریدونکنار نیز از علوم پزشکی سهم دارند ؛ اما در غرب مازندران فقط به وجود رشته پزشکی در دانشگاه آزاد تنکابن و وجود دانشکده بین الملل پزشکی در رامسر است که انتقال آن ، یعنی حذف بسیاری از خدمات پزشکی. مردم می دانند که تنها راه ارتقای بهداشت و درمان در غرب مازندران تأسیس دانشگاه علوم پزشکی مستقل است نه انتقال یک واحد وابسته !


مردم می پرسند اگر رامسر دارای زیر ساخت تاسیس دانشگاه نبود چرا بدان مجوز دادند؟ و حال که 5 سال است که مجوز دارد چرا امکانات و تجهیزات نمی دهند؟


مردم می پرسند آیا امکان یک همکاری بین بخشی در علوم پزشکی گیلان و مازندران امکان پذیر نیست تا اساتید گیلانی برای تدریس به رامسر بیایند و فکر حذف دانشگاه به خاطر دوری راه ، هزینه های وقت و مالی و جانی در ذهنشان پرورش نیابد؟


هرچند که ربیع فلاح استاندار مازندران گفت: انتقال دانشگاه واحد بین الملل رامسر شایعه است و صورت نخواهد گرفت.چنین کاری صورت نخواهد گرفت و بهتر است این شایعات دامن زده نشود. اگر وزارتخانه هم بخواهد این اقدام را انجام دهد من در کنار مردم رامسر هستم و هرگز خودم را جدای از هیچ کجای مازندران نمی دانم ضمن آن که خیریان پور معاونت توسعه و برنامه ریزی استانداری پیگیر تمامی مسایل غرب مازندران بطور ویژه هستند.


و محمدصادق رضایی معاون آموزشی دانشگاه علوم پزشکی مازندران گفته است : واحد دانشگاهی رامسر مستقل نیست و تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران است ، دانشگاه علوم پزشکی مازندران هیچ برنامه‌ای برای انتقال واحد بین‌المللی رامسر نداشته و ندارد.


اما سید جلیل مرتضوی امام جمعه ی شهرستان رامسر احتمال انتقال دانشگاه را زیاد می داند و می گوید : 70 درصد کار انتقال انجام شده است هر چند کمی دیر شده است اما تا آخر برای ماندن دانشگاه تلاش می کنیم و رسانه ها و مردم باید حضور فعال تری برای حفظ آن داشته باشند.


از درون دانشگاه رامسر زمزمه ی دستور معاون وزیر برای انتقال دانشگاه به گوش می رسد و در پی تشدید مخالفت ها به استاتید ،کارمندان و کارکنان توصیه ی اکید می شود که به شایعه ها دامن نزنید!!


هشدار به مسوولان ذی ربط که آگاهانه از تخصیص تجهیزات مورد نظر دانشگاه خود داری می کنند تا مرگ تدریجی و حمل جسد و تابوت خالی این واحد دانشگاهی به ساری را مردم شاهد باشند ، مردم نگرانند و نگران تر از همه آنان و خانواده ی آنانی که چند صباحی است به عناوین مختلف در پست ترین شغل های این دانشگاه و با قراردادهای نگران کننده و با حقوقی پائین مشغول کار هستند .


 هشدار که بازی کردن با احساسات مردم ، داعیه ی استان مستقل را شعله ورتر خواهد کرد و از دست دادن رامسرو منطقه ی گردشگری غرب مازندران ، به یقین  برای استان سنگین و غیر قابل تحمل خواهد بود.

 

با همه ی این اتفاقات ... اما هنوزمردم نگرانند...

 

 

 

 


ساختمان مسکن مهر 20 رامسر در خیابان شهدا ، یکی از پروژه های موفق مسکن مهر منطقه است که با همت سهامداران ، تلاش هیات مدیره و همگامی مسوولین شهرستان رامسربیش از دو سال است که در 90 درصد پیشرفت فیزیکی مانده است. پروژه ای که می توانست گل سرسبد منطقه باشد اکنون در باتلاقی گیر کرده است که اگر با همین روند ادامه یابد ده ها سال دیگر به اتمام نخواهد رسید.


از خیابان شهدا که وارد فرعی مسکن مهر می شوید ، مهمترین مشکل آن ، مسیر کوتاه دسترسی آن است ؛ با آن که سال هاست همه می دانند 90 واحد در آن سکونت می یابند ، مسیر کوتاهش دارای جاده ی خاکی مستاصل کننده است. برخی می گویند سال ها پیش 70 میلیون تومان به شهرداری برای آسفالت آن به حساب  شهرداری واریز شده است و شهرداری در آسفالت آن تعلل کرده است.


اما به ناگاه نمای تقریبا کار شده ی مسکن مهر در چشم ها هویدا می شود. در نگاه اول چشم نواز است ولی با کمی دقت شیلنگ های آویزان از  طبقات مختلف ساختمان آن نشان از یک مشکل لاینحل دارد.


ساکنین از عدم تخصیص کنتور آب به واحدها گلایه دارند و خواستار حل مشکل آن هستند. در تماس با سروری فرماندار و پی گیری ایشان از اداره ی آب و فاضلاب رامسر ؛ محمد پور از تکمیل وضعیت آب رسانی به مجتمع و آمادگی کامل برای واگذاری کنتورهای خبر دادند.


هیات مدیره ی مسکن مهر اما حکایت دیگری دارد. او از غیرقانونی بودن ساکن شدن در واحدها و نا مهربانی ساکنین گلایه دارد. آن ها از این که عده ای با مجوز فرمانداری و بدون تائید فنی و تکمیل ساختمان ساکن شده اند ناراضی اند و علت اصلی بی آبی واحدها را تعیین تکلیف میزان بدهی ها و پرداخت های معوق ساکنین و مالکین  می دانند. آن ها از این که هیات مدیره توانست با ساخت آپارتمان مترمربعی کمتر از 330 هزارتومان به پایان رساند مسرور و از برخورد ناصواب برخی مالکین گلایه مند بودند.


اداره ی مسکن و شهر سازی اما از جلسه ی برگزار شده در استان با حضور نماینده ی اداره ی متبوع ، نماینده ی فرماندار ، نماینده ی هیات مدیره  و تعیین تکلیف قیمت نهائی و تمام شده ی متر مربع ساخت آپارتمان را علت تاخیر در تحویل ساختمان ها می داند. او از نشست در اولین روزهای بهار برای حل مشکل خبر داد و اعلام کرد که مدارک ارایه شده توسط هیات مدیره در نشست ساری کامل نبوده و فرصت داده شده تا این مدارک کامل گردد.


علی فروغ خلعتبری معاون فرماندار ضمن تائید برگزاری جلسه در ساری ، از نواقص موجود در مدارک و تلاش هیات مدیره برای حل مشکل گفت و افزود: منتظر برگزاری جلسه ی مجدد در ساری و آمادگی کامل هیات مدیره برای ارایه ی مستندات و تعیین قیمت تمام شده و قطعی شدن تکلیف مالکین هستیم.


اما وقتی وارد فضای آپارتمان می شودید فقدان آسانسور ، فقدان روشنائی راه پله ها ، عدم تکمیل محوطه سازی ، سقف کاذب پارکینگ ها و... از مشکلاتی دانست که برای ترمیم آن باید زمان طولانی صرف شود.


نشریه ی ساحل دریا معتقد است که کلیه ی مالکین مسکن مهر با شرایط سخت و مشقت توانسته اند مقدمات مالکیت را فراهم کنند و طولانی شدن مدت تحویل ساختمان آن ها را در فشار اقساط ساختمان از یک سو و هزینه های اجاره نشینی و مخارج زندگی از سوی دیگر قرار داده است. پیشنهاد می شود با مدیریت مجموعه ی فرمانداری ، مسکن و شهرسازی ، هیات مدیره و نماینده ی فعال مالکین موضوع با سرعت بیشتر هرچه زودتر حل شود.


ظهر  11 فروردین خبرنگاران رامسر با حضور در دفتر فرماندار با حسین سروری دیداری نوروزی داشتند. در این دیدار که حدود 3 ساعت به طول انجامید خبرنگاران پس از تبریک انتصاب فرماندار به معرفی خود و نشریه ای که در آن مشغول هستند پرداختند و با درخواست فرماندار پنج تن از خبرنگاران دیدگاه های خود  را بیان کردند.


مهدی حلاجیان مدیر مسوول نشریه ی ساحل دریا در این نشست ضمن گرامیداشت ایام فاطمیه انتصاب ایشان  و نوروز را تبریک گفت و افزود : از زحمات محسن یوسفی مدیر سابق روابط عمومی تشکر و انتصاب عباس احمدی ماچیانی را به سمت مشاور ، مدیر روابط عمومی و امور بین الملل فرمانداری رامسر را تبریک و از تلاش های خستگی ناپذیر فعالان عرصه ی رسانه ای در رامسر تشکر  و سال نو را به آن ها تبریک گفت.


وی با تشکر از خبرنگاران غایب نشریه ؛ موسی عطوفت شمسی ، ابوذر باقرسلیمی ، رضا بخشعلی پور و محمد رضا جنت قربانی و از بی مهری روابط عمومی فرمانداری رامسر و دیگر ادارات و نهادها نسبت به خبرنگاران ساحل دریا گلایه کرد و گفت : جای بسی خوشحالی است که جمعی در این نشست حضور دارند که تقریبا همه ی آن ها در ساحل دریا قلم و قدم زده اند  البته انتظار این است که مشاور رسانه ای فرمانداری که از جنس خبرنگاران است ، متکی به لیست های قدیمی نباشد و همه ی خبرنگاران را در مراسم برگزار شده دعوت نماید.


حلاجیان خطاب به فرماندار رامسر گفت : رسانه ها چشم و گوش مردم و مسوولین هستند. از یک سو مردم انتظار بیان مطالبات و مشکلات خود در نشریات هستند و خبرنگاران را مطالبه گر می دانند و از سوی دیگر مسوولین انتظار دارند که خبرنگاران در حمایت آن ها بکوشند ؛ این یکی از اساسی ترین تناقض های شیرین کار خبرنگاری است. هر چند وابستگی برخی نشریات و خبرنگاران به منابع مالی ادارات و نهادها و مشکلات معیشتی آنان ،  گاهی بر خلاف رسالت رسانه عمل می شود و انتظار این است که در شورای اداری به مسوولین بابت داشتن سعه ی صدر بیشتر در بیان دغدغه های مردم ، تذکر داده شود.


وی با اشاره به تعاریف راهبردی مدیر ، مسوول ، رئیس ، و سرپرست در ادارات و نهادها وضعیت عمومی مسوولان ادارات و نهادها در رامسر را در حکم سرپرستی خواند که بیش از آن که به ارتقا و مدیریت مجموعه بیاندیشند به حفظ وضع موجود و تسلط خود بر اداره و حفظ میز تلاش می نمایند ؛ خطاب به فرماندار گفت : انتظار این است که شما مدیران سرپرست شده را ترغیب به مدیریت و یا مسوولیت نمایید و در صورت تغییر ناپذیری آنان ، مقدمات تغییر آنان را فراهم نمایید.


حلاجیان با اشاره به حضور مدیران ارشد کشور ، وزرا و مسوولین در شهرستان رامسر از سروری خواست تا با ارایه ی مشکلات و موانع پروژه ها و شهرستان رامسر به خبرنگاران ، آن ها را امین خود دانسته تا مطالبات مورد لزوم را خبرنگاران از میهمانان شهرستان مطالبه نمایند و مدیریت شهری با چانه زنی های اداری در حل مشکلات تلاش نماید.


در این نشست اسماعیل غلامی ، علیرضا عبدی ، امیر هوشنگ امیدی نژاد و عادل لاریجانیان نیز به بیان مشکلات خبرنگاران پرداختند.


حسین شعبان سروری فرماندار رامسر نیز در این نشست طی سخنانی گفت : با تحریم های موجود شرایط خاص در کشور داریم و با نگاه به ظرفیت های اقتصادی و فرهنگی باید همدلی بین مسوولین و مردم افزایش یابد ، فاصله ی بین نیروهای اجرایی و مردم کم شده و نگاه مردم و مسوولین تحمل و تلاش برای توسعه باشد.


وی افزود : فرمانداری باید مامن همه باشد و از ظرفیت آن استفاده شود. اکنون به علت عدم انجام کار در ادارات و نهادها ، مراجعات شخصی زیاد شده است و تلاش ما حذف مراجعات اینچنینی است.اکنون انگیزه ی لازم در مسوولین ادارات و نهادها نیست و فشارهای شرکت های خصوصی و ذی نفع در ناکارآمد جلوه دادن نهادها  نیز بی تاثیر نیست.

سروری افزود : رامسر هنوز به جایگاه اصلی خود نرسیده است ، هرچند کارهای مهمی در آن شکل گرفته است و از زحمات خبرنگاران در این عرصه تشکر نمود.


در پایان نشست ؛ لوح تبریک نوروز و هدیه ای که با مشارکت دهیاری جواهرده ، شورای بخش و فرمانداری تهیه شده بود به نمایندگی از سوی فرماندار به خبرنگاران اهدا شد.

 

 

در ایام نوروز برای مردم سوالاتی مطرح شد که دهان به دهان می گشت و نگرانی این بود که با طرح سوال هائی این چنینی دل رئوف مدیران شهرستانی رنجیده خاطر شود . اما حالا که هوا اردیبهشتی شده و بوی شکوفه های بهار نارنج و هوای مطبوع منطقه ؛ شامه نواز شده مناسب است سوالات ذیل پرسیده شود تا شاید مسوولین ذی ربط پاسخی برای آن داشته باشند:


1 – هدف از برپائی بنر بزرگ نیروی انتظامی در جلوی بانک ملی چه بود ؟ چه خدماتی به شهروندان و گردشگران در آن مکان تعبیه شده ارایه شد؟ چقدر به اهداف پیش بینی شده رسیدند؟ آیا با شورای فرهنگ عمومی شهر هماهنگ شده بود ؟ آیا دایره ی میراث فرهنگی و گردشگری شهرستان رامسر با آن موافق بود؟ اساسا دور از دید نمودن بنای زیبای بانک ملی مرکزی رامسر چه سودی داشت؟


2 -  هدف از برگزاری جشنواره در بنای نیمه کاره ی بازار بین المللی آرامش چه بود ؟ آیا به لحاظ ایمنی و سلامت مورد تائید بود؟ چه کسی سلامت بازدید کنندگان در بنای نیمه کاره را بیمه کرده بود و به چه تعداد؟ آیا در ایجاد بازار با اصناف ، بازرگانی گردشگری  رامسرهماهنگ شده بود؟ هدف از قرار دادن کله قندی های پلاستیکی ( موانع مخروطی ) در طول ساختمان آرامش چه بود؟ آیا نیروی انتظامی با این کار موافق بود؟ آیا تجاوز به حریم عمومی خیابان به طول ساختمان دارای مجوزهای قانونی بوده است؟ چه کسی مجوز ها را صادر نموده بود؟ آیا به صرف این که سرمایه گذاری قصد سرمایه گذاری دارد می تواند و حق دارد حقوق دیگر شهروندان و گردشگران در منطقه را با ایجاد ترافیک ناموزون نادیده بگیرد؟ فرماندار سابق و فعلی با چه انگیزه ای از این نمایشگاه سراسر ایراد حقوقی بازدیدکردند؟ آیا این ساختمان علیرغم ممنوعیت های قانونی افزایش بنا بیش از دو طبقه در منطقه ؛ مجوز خاصی گرفته است؟ آیا پارکینگ لازم برای این بنا پیش بینی شده است؟ اگر این بنای نیمه کاره با اجرای نمایشگاه باعث این همه ترافیک می شود؛ شورای ترافیک و شهرداری برای وضعیت بعد از افتتاح آن فکری کرده اند؟


3 – شهرداری و شورای شهر رامسر با آن که می دانست ترافیک نوروزی در حوالی میدان امام باعث گرفتاری مردم و گردشگران می شود ؛ با چه انگیزه ای هموار کردن مسیر پل صفارود را تا 28 اسفند به تاخیر انداخت؟ با راه افتادن نصف و نیمه ی پل تکلیف دو قسمت شدن بازار و عبور و مرور مردم چیست؟ آیا اولویت با مردم است یا وسایل نقلیه ؟ برای جلوگیری از تصادفات ناشی از این تلاقی چه فکری شده است؟


4 – سال هاست رستوران ها  ، شهر را پارکینگ اختصاصی خود کرده اند و با راهنمائی کارگر رستوران حتی ماشین ها را عمود بر خیابان پارک می کنند.این امر برای رستوران های برادران در رمک و نگین و گلسرخ در ابریشم محله و با حجم کمتر رستوران جنب میدان بسیج مشاهد می شود. و در سال های اخیر فست فودهای رمک و ابریشم محله نیز بدان ها افزوده شده اند.آیا این رستوران ها و فست فودها مجوز اشغال خیابان را از مراجع ذی صلاح اخذ کرده اند؟ وظیفه ی نیروی انتظامی ، شورای ترافیک ، شهرداری و شورا در این امر چیست؟ آیا ایجاد درآمد برای صاحبان آن املاک باید به قیمت ایجاد مزاحمت برای مردم تمام شود؟ سهم درآمد شهروندان ( اخذ عوارض ، پارکبان و ... ) برای این مکان ها توسط شهرداری و شورای شهر اخذ می شود؟ آیا این رستوران ها بخشی از درآمد خود را بابت این مزاحمت ها به عنوان عوارض به متولی مردم ؛ شهرداری رامسر پرداخت می کند؟ اگر مردم سهم ندارند مراجع قانونی با کدام مجوز و توسط چه کسی جلوی این بی قانونی و تخلف می ایستند؟


5 – تله کابین رامسر سال هاست که مورد بهره برداری قرار گرفته است. مدیر تله کابین خود را شهروند رامسری می داند و به آن افتخار می کند ؛ دولت و مسوولان شهرستانی تسهیلاتی را برای سرعت بخشیدن به اجرای آن پرداخته اند. این مرکز تفریحی در طول سال به خصوص در ایام تعطیل و نوروز برنامه های متنوعی دارد و از آن کسب در آمد می کند. آیا بخشی از این درآمد به حساب شهرداری برای توسعه ی شهری و به عنوان عوارض واریز می شود؟ اگر می شود چند درصد از درآمد و سالیانه چقدر است؟ تکلیف مردمی که در کنار تله کابین از پیش زندگی می کردند و اینک عصرها و تا پاسی از شب مجبورند سرو صدای شادی و موسیقی پخش شده از آن را بشنوند چیست؟ شهرداری و تله کابین چه بخش از درآمد خود را صرف این منطقه نموده اند یا می نمایند؟ آیا راهی برای کاهش تولید صداهای آزار دهنده ی های تله کابین به خصوص در نیمه شب وجود ندارد؟


سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 33  ؛  بیست و نه اسفند ماه  1392




در تقویم قدیم ایرانی 365 روز سال به 12 ماه 30 روز تقسیم می شد و پنج روز باقی مانده خارج از تقویم بوده و به اصطلاح از عمر محسوب نمی شد. این پنج روز را پنته ، پنتک و در گویش قدمای منطقه پنجیک نام گذاری کرده اند.


پنجیک روزهای زنده نگهداشتن یاد اموات و سر زدن به گورهای آنان و اهدای هدایا و نذورات برای شادی آن ها ؛ سپری می شد.


پس از آن نیز چهار روز اول سال نو را به دیدار زندگان ، بزرگان ، خانواده ، دوستان و آشنایان رفته و در مدلی دیگر به شادمانی و جشن می پرداختند.


مجموع پنجیک و چهار روز نخست سال ، 9 روز یا نو روز را تشکیل می داد. هرچند برخی معتقدند نو روز همان روز نو است و اولین روز سال جدید را می گفتند. 



همینک نیز مردم ایران نه به اندازه ی پنج روز ؛ اما آخرین پنج شنبه ی سال را به دیدار مقابر اموات می روند و برای شادی روحشان از خدا طلب مغفرت می کنند و اما چهار روز نخست ؛ در تقویم رسمی ، تعطیل و همان سنت پیشنیان را برای دیدار بزرگان ، اقوام و آشنایان را پاس داشته اند.


اما انتهای سال 1392 و آغاز سال 1393 هم زمان با سالروز شهادت بانوی دو عالم حضرت فاطمه سلام الله علیها می باشد و مردم منطقه مانند سالیانی پیش که ماه شهادت حضرت امام حسین علیه السلام با آغاز سال نو یکی شده بود ، ضمن پاسداشت سنت نیاکان و دید و بازدیدهائی که تحت عنوان صله رحم از تاکیدات موکد اسلامی نیز هست ، حرمت ماه محرم را حفظ نمودند ؛ امسال نیز با دوگانه ای از شادی و غم چنان با مدیریت کارآمد عبور می کنند که بر هیچکدامشان خللی وارد نشود.


بزرگداشت اموات و صله ارحام و « دوست داشتن چیزی که پیامبر اسلام دوست دارد » ؛ نکات ظریفی است که مردم ایران با آغاز سال نو آن را به جهانیان عرضه خواهند داشت. 


شاید این تقارن نزدیک ترین تکرار سنت پیشینیان در یادکرد اموات و زندگان باشد. با درخواست سالی پر برکت از کرامت اهل بیت علیهم اسلام ، امید است آینده ی روشن ایران اسلامی به بهترین وجه رقم بخورد.

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 31  ؛  سی م بهمن ماه  1392



بارش برف 140 سانتی متری که در 50 سال اخیر در غرب مازندران بی سابقه بود و نحوه ی مدیریت و رسیدگی به مردم و منطقه  ، باعث شد بار دیگر انگشت اشاره ی اتهام به فقدان توجه مرکز نشینان استان نشانه رود.


کمبود زیر ساخت های اولیه ی رفع بحران برف از جمله تجهیزات بازگشائی معابر و ماشین های برف روبی ، و انباشته شدن مسیر های تردد از برف یکسو و قطع آب و برق و کمبود نان و مایحتاج عمومی از دیگر سو و حتی فقدان پوشش خبری مناسب در روزهای نخست ، آزمونی برای کارکرد در مدیریت بحران بود.


هرچند تلاش شبانه روزی مدیران  شهرستانی که در این چند روز فرصت دیدار و حتی مکالمه ی تلفنی با خانواده هایشان ، از آن ها سلب شد ؛ بسیار سخت و آزار دهنده بود ، اما مردم راضی نشدند. نارضایتی مردم به سبب کمبود تلاش مدیران نبود بلکه به لحاظ نرسیدن به خواسته های منطقی و بسیار ساده ی قابل حصول بود. فقدان ارتباط مناسب به علت قطع برق و از آن مهمتر نبود شماره ای برای پاسخگوئی در مواقع بحرانی ، دسترسی به مسوولان را دشوار کرده بود ؛ تا جائی که به زعم مردم « هیچ کس پاسخگو نبود! ».


رسانه ی بومی استان مازندران در سه روز اول بحران نتوانست خوب عمل کند و حجم مشکلات و مصائب را به درستی پخش تا عمق بحران به مسوولان استانی و کشوری منعکس شود . هرچند ارتباط برخی شهروندان با مسولان رده بالای کشوری و رسانه ای توانست پوشش خبری مناسب و حضور با تاخیر مسوولان استانی و کشوری را سبب شود و این امر مرحمی بر دل مردم منطقه بود اما در عمل گرهی از کارهای مورد نیاز مردم در چهار روز نخست  را باز نکرد.


اینک اما بحران فروکش کرده است، اما دامنه ی نارضایتی ها نه تنها کاهش نیافته بلکه مطالبات دیگری بر آن افزون شده است. وقت آن رسیده تا در آرامش پس از بحران برضعف های مدیریتی و کمبودهای تجهیزاتی از همینک برای آینده تدبیر شود و مصرانه از استان و کشور مطالبات به حق مردم پوشش داده شود ؛ خسارات برآورد صحیح و پرداخت شود ، وعده های مسوولین استانی و کشوری عملیاتی شود و با گفتن این هم تمام شد چند باره مشکلات 86 و 92 را در سال های بعد تجربه نکنیم.

 



مهدی حلاجیان مدیر مسوول نشریه ی ساحل دریا -  بحران برف که از غروب روز جمعه  11 بهمن آغاز شده بود و تا روز سه شنبه ادامه داشت ، با قطع برق در روز شنبه و به دنبال آن قطع آب و اتمام شارژ موبایل ها وارد مرحله ی بحرانی شده بود ، سرانجام با مشارکت مدیران شهرستانی و حضور مدیران استانی و کشوری خاتمه یافت. در مروری از چهار جنبه ،  گردش کار بحران در یک نگاه کوتاه در ذیل ارایه می شود. بدیهی است این نگاه کوتاه برگرفته از نظرات مردم در معابر  محافل ، گفتگو های تلفنی ، فضای مجازی و ... اخذ شده است و هدف آن تقویت راه کارهای آتی می باشد.

 

ضعف ها

-  تلفن خاص برای جوابگویی به مردم در ستاد بحران نبود مردم به هرکجا زنگ می زدند کسی پاسخگو نبود.

- عمده نگرانی مربوط به مدیریت بحران شهرستان ، منطقه و کشور بود که گویی هیچ برنامه از پیش تعیین شده ای برای مواجهه با بحران نداشت.

- در بحران سپید برای مشکلاتی نظیر تامین نان و آذوقه مردم (باز بودن کافی نانوایی و بقالی و میوه فروشی و ... با قیمت عادله ) ، حمل و نقل عمومی (تاکسی، اتوبوس بین شهری و راه های ارتباطی اصلی) ، جریان اطلاع رسانی( وجود بی خبری مطلق از وضع موجود و پیش بینی اتفاقات بعدی و ...) و پوشش حمایتی مناطق و افراد آسیب دیده از برف یا برنامه ای وجود نداشت یا به قدر کافی نبود.

- تخلیه ی با تاخیر آب معدنی در سطح شهر، اگر در جای جای شهر آب معدنی فروخته می شد خیلی بهتر بود چون از نظر اب نوشیدنی مردم در مضیقه بودند.


- حضور کمرنگ صدا و سیما در پوشش اخبار حوادث و هشدارها در سه روز اول


- ضمن تقدیر از شرکت های خصوصی در حل معضلات بحران ؛ حضور شرکت برادران نجفی ، پیمانکار فرودگاه ( شرکت گیل گستر )، پیمانکار کنار گذر ساحلی ( قرارگاه خاتم الاوصیا ) ،  شرکت آب معدنی جواهرده در همیاری به مردم به شدت کمرنگ بود هرچند هربخش خصوصی برای بقای شرکتش تلاش می کند اما انتظار از کسانی که به شهر مدیون هستند بیش از این بود.

-  برخی مدیران که فقط برای رفع بحران در منزل استخدام شده بودند گلایه مندند.

-  برخی نیز فقط دنبال جمع اوری اموال خود  و رفع مشکلات شخصی بودند .

قوت ها

- شوراهای شهر و شهرداری ها به دنبال پاسخگویی به پرسش ها و انتقاد مردم بودند.
- مردم در مجموع و به طور نسبی از آمادگی مدیریت بحران ناراضی و از عملکرد حوزه های تحت مسئولیت مدیران  برای رفع بحران ، راضی  هستند .

- شرایط را با شهرهای همسایه  اگر قیاس کنید متوجه می شوید که بحران خوب مدیریت شد و هیچ کس انتظار چنین برفی را نداشت .

- روز اول با تقسیم رامسر به چهار ناحیه و دعوت از پیمانکاران خصوصی کار مدیریت بحران آغاز شد.


- هماهنگی با مساجد جهت در اختیار قرار دادن موتورهای برق به نانوائی ها  صورت گرفت و تهیه ی نان با سختی اما قابل حصول بود.


- در 24 ساعت اول خیابان های اصلی شهر ، ورودی کتالم و سادات شهر، مسیر تردد جواهرده و جنت رودبار بازگشائی شد و اکثر ادارات فعال بودند.


- کمک به بیماران صعب العلاج ، بیماری های خاص و بازگشائی مسیر منازل بیماران دیالیزی ، فعال نمودن ناوگان حمل و نقل شهری  یکی از نقاط قوت این بحران بود.


-  اداره گاز دچار مشکل خاصی نشد.

 

 

برنامه های برای آینده

- با تقویت نقاط قوت و رفع نقاط ضعف توجه به موارد زیر کارگشاست.

- راضی کردن همه و برآوردن تمامی توقعات کار دشواری است و حصول رضایت همه ی مردم کار ساده ای به نظر نمی آید ، اما این امر تلاش بیشتری را می طلبد.

- ابزار و نیروی انسانی دو رکن اساسی مدیریت بحران است که متاسفانه ابزار به اندازه ی کافی نبود تا گام دوم یعنی مدیریت نیروی انسانی برداشته شود، تلاش برای تکمیل تجهیزات از همین امروز آغاز گردد.


-اجرای مانورهای متنوع و شناسائی  توانایی ها و  و فراخوان نیروهای توانمند می تواند به بهتر شدن اوضاع در آتیه کمک کند.

-پیش بینی مجوز پایگاه امداد نجات هوایی و دریایی و زمینی که در غرب مازندران در شهرستان رامسر ( یکی از آخرین مصوبات شورای شهر سوم در سال 1388 و مصوب دولت با بودجه معلوم ) پیگیری شود و زودتر به انجام رسد.


 

 

تشکر و قدر دانی

- تشکر از همه کسانی که در این مدت  یک هفته بطور شبانه روزی و به دور از خانه و خانواده بدون هیچ چشم داشتی و تنها در جهت امدادرسانی و خدمات رسانی به مردم و مناطق بحرانی رامسر پای کار بودند و در حد توان خود برای رفع مشکل شهر کمک کردند .

- ائمه ی جمعه ، فرمانداران ، بخشداران ،اداره ی برق ، اداره ی راه و شهرسازی ، شرکت گاز ،  فرماندهان سپاه ، شورای تامین ،  اعضای شوراهای شهر و روستا ، دهیاران و شهرداران ، ادارات هلال احمر  منطقه ، رئیس بیمارستان امام سجاد ( ع ) رامسر ، درمانگاه شهید مهدیقلی عزیزی ، مراکز بهداشتی و درمانی منطقه ، علی امینی شاد شهردار شهر شهمیرزاد و ارسال ماشین آلات در رفع مشکلات ، نانوائی ها ، مردم  پرتلاش و زحمتکش که خودجوش به رفع مشکلات پرداختند ، رئیس جمهور ، وزیر راه ، وزیر نیرو ، استان دار ، سخنگوی دولت  و همه ی آن هائی که از استان و کشور همراه و همگام بودند.

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 30 ؛  پانزدهم بهمن ماه  1392


مدیریت در بحران

از غروب شب جمعه که به گزارش اداره ی هواشناسی برف و سرما شمال کشور را فرا خواهد گرفت ، ساعاتی نگذشته بود که آرام آرام زمین های شمال کشور سفید پوش شد.این رخت زیبا اما اندک اندک در برخی از شهرستان ها از سفید پوشی گذشته و ارتفاع آن در شهرستان های تنکابن و رامسر تا 140 سانتی متر و در برخی از شهرستان های غرب گیلان تا 250 سانتی متر اوج گرفت.


مشکل منطقه ی غرب مازندران پس از برف ؛ از زمانی شدت گرفت که در اثر بارش برف ، یکی از دکل های 63کیلوولتی تغذیه ی برق غرب مازندران در « سرو لات » از مدار خارج شد.با ازدیاد زمان قطع برق به مرور آب لوله های شهر نیز در اثر فقدان پمپاژ از مدار خارج شد. حال ؛ منطقه ی غرب مازندران بی آب و برق ، در سرمای برف منتظر مدیریت ، مدیران شهرستانی بود. کمی بعد نیز مشکل تامین نان در نانوائی ها ، بدون آب و برق بروز کرد و مدتی بعد تر نیز شارژ موبایل ها و تلفن های منازلی که شارژر برقی داشتند ، بر کاهش اطلاع رسانی ها افزود.


مدیران شهرستان ها که آمادگی مدیریت بحران برف را پیش روی خود برنامه ریزی کرده بودند به ناگاه با مشکلات مهم تری چون تامین آب ، نان ، برق و کم کم سایر مایحتاج زندگی مواجه شدند و عملا دایره ی هماهنگی و شیرازه ی مدیریتی اشان به هم ریخت

.

... و ناگهان بحران ؛  پدید آمد و همه را درگیر کرد.هرچند مدیران شهرستان ها تمام تلاش خود را برای مدیریت بحران به کار گرفتند ؛ اما با وسعت دامنه های بحران و چند جانبه بودن مشکلات بر نارضایتی مردم منطقه افزود شد. آنان که اینک بدون آب ، برق ، کمبود نان ، مسدود بودن راه های ارتباطی و دست آخر زیان های ناشی از فرو ریختن سقف خانه ها ، مغازه ها ، انبارها و مهم تر از آن ازبین رفتن مرکبات موجود بر درختان و بعضا انبارهای خود یا بستگان مواجه شدند ؛ مهم ترین و اولین نکته اشان بحران برف نبود بلکه انگشت اتهام به بحران در مدیریت شهری بود.


شاید با افزایش « تدبیر » و « امید » می شد از نگرانی های جامعه کاست اما...

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 29 ؛  سی م دی ماه  1392



چند ماهی که از دولت یازدهم می گذرد بسیاری بر این باورند و انتظار دارند که مدیران قبلی از دور خدمت معاف یا جابجا شوند. سوالاتی مطرح است :


آیا همه ی دولت مردان مدیر در شهرستان ها باید تعویض شوند؟ آیا اجبار در گزینش نیرهای بومی منجر به رشد و توسعه در شهرستان ها خواهد شد؟ آیا همه ی کسانی که سنگ تعویض نیروها را به سینه می زنند دنبال رشد و توسعه ی شهرستان های خود هستند؟


پاسخ به همه ی این سوالات در این مختصر نمی گنجد ، اما آیا با تعویض یک مدیر چه اتفاق نیفتاده ای باید صورت پذیرد؟ آیا بومی بودن ملاک قرارگیرد یا کارآمدی؟ تکلیف مدیران کارآمد و غیر بومی در این تعویض دولت ها چیست؟ چرا برخی از کارها و پروژه ها در شهر معطل مانده است؟


آن چه که در کارهای اداری تمام ادارات و نهاد ها در سال های اخیر مشخص است ، مشکل اصلی تمام ارگان های دولتی ، فقدان تخصیص اعتبار لازم ؛ عامل و بانی بسیاری از تاخیرات تکمیل پروژه ها بوده است و اگر بر فرض یک مدیر کارآمد و توانمندی هم در راس کار بود فرقی با مدیر کم تجربه نمی کرد.اما در آینده ی نزدیک با حذف تحریم ها ، بازگشت دارائی های بلوکه شده ، فروش بیشتر نفت ، تلاش برای گسترش بخش کشاورزی و صادرات محصولات آن و... که آینده ی روشنی را پیش روی قرار خواهد داد ؛ امید است این بخش منفی از جامعه رخت بربندد.


حال با فرض بر وفق مراد بودن اوضاع مالی باید افکار عمومی روشن شوند که مدیر بومی مناسب تر است یا مدیر کارآمد؟ و اساسا آیا می شود میان این دو گزینه ، یکی را برگزید؟ برخی معتقدند که در هر شهرستانی افراد توانمند محقی وجود دارند که قابلیت های اجرائی آنان می تواند بسیاری از مدیران کوتاه قد فعلی ادارات را پوشش دهند و برخی اعتقاد دارند در میان گزینه ی بومی ضعیف و غیر بومی کار بلد ؛ انتخاب میان بد و بدتر است!!! و گزینه ی بومی ضعیف را بیشتر می پسندند.


به نظر می رسد این امر چالشی است که مدیران مافوق استانی را با تاخیر در تصمیم گیری مواجه کرده است و میان آن چه خود می پسندند و انتظاری که شهرستان ها دارند ؛ اشکالی بزرگ مواجه کرده است. البته انتظارات افراد صاحب نفوذ و گروه های مطالبه گر را نیز باید به این پارامترها افزود.

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 28 ؛  پانزدهم دی ماه  1392


وسط اولین ماه زمستان است و شاید همه بگویند که فصل برف و سفیدی است اما برای اکثر مردم منطقه ، این زمان رنگ و بوی خاصی می دهد. پس از شکوفائی بهارنارنج ها در اردیبهشت و طی مراحل کاشت و داشت اعم از آبدهی ، کود دهی ، سم پاشی و ... فصل رسیدن و برداشت مرکبات و نارنجی شدن درختان همیشه سبز آن است.

 

این نارنجی شدن شاید لب های دلالان را چون پسته ای خندان نماید اما دل بسیاری از باغداران را کدر می نماید.

 

فقدان توجه به شاخصه های مهم کشاورزی در دولت مردان و مجلسیان امری است تکراری که قدیمی شده !!! این دولت و نماینده ی منطقه که هنوز بهاری به خود ندیده اند ! اما دولت ها و مجلسیان پیشین بهاران بسیاری را پشت سر گذاشته اند. آن ها علی رغم دغدغه و دردمندی کشاورزان و باغدارارن، قرمزی گونه های یخ زده ی این قشر زحمت کش را کمتر دیده اند و یا دیده اند و به روی خود نیاورده اند.

 

واردات بی موقع محصولات کشاورزی اعم از برنج ، سیب زمینی ، پیاز ، گندم ، سیب ، کیوی و حتی پرتقال ؛ مربوط به امروز و این نسل نیست و عجب آن که همه ی آن مجلسیان و دولت مردان پیشین در خود دغدغه ی قشر محروم را بروز داده اند اما این که چرا گام مهمی در این راه برنداشته اند ؛ هنوز پی برده نشده است.

 

حمایت از باغداران و حجره دارانی که منصفانه رابط بین کشاورزی مردم و دولت شده اند در همه ی زمان ها به ویژه امروزه نیاز و لازم است. تکیه زنندگان بر کرسی قدرت نباید اجازه دهند که سرمای طاقت فرسای بدهی به تن زحمت کش این قشر محروم رخنه کند .

 

به نظر می رسد وظیفه ی اصلی نمایندگان مردم در مجلس تصویب قوانینی در حمایت از کشاورزی منطقه باید باشد تا مستمسکی در مقابل زیاده خواهی رانت خواران وجود داشته و مسوولان ذی ربط بتوانند قاطعانه از حقوق آنان دفاع نمایند.

 

چندی دیگر شب عید است و خیلی ها سنگ میوه ی عید مردم را به سینه خواهند کوفت. امید است این دغدغه موجب واردات ناخواسته ی محصولات خارجی به ایران نشود. بهتر است تا دیر نشده و آن سنگ واژگونه بر سر آنان فرود نیامده هم اکنون انبارها را از محصولات ایرانی انباشته نمایند.



سه سالی است که ساحل دریا در دستان مردم است و آن ها خشنود از خواندن مطالب و ما نیز خرسند از اطلاع رسانی هستیم.

 

اما نشریات وجه دیگری دارند که با وزارت مطبوع خود طرفند. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و معاون مطبوعاتی آن.

 

 

از ده سال مشقت باری که به دنبال مجوز انتشار نشریه بودم  به سادگی نمی توانم بگذرم و خاطرات فراموش نشدنی از پی گیری های بی فرجام آن همیشه در ذهنم باقی مانده است. در سه سال انتشار نشریه نیز همیشه می شنیدم ، یارانه ی مطبوعات می دهند ؛ اما هیچ گاه آن قدر برایم ملموس نبود که چگونه ؟

 

کار ارزشمندی که معاون مطبوعاتی وزیر ارشاد دولت یازدهم کرد، کاری بود کارستان. این که نشریه ی پایتخت و استان محروم ، نشریه ی شمال و جنوب ، نشریه شرق و غرب نداریم. این که همه می دانند که نشریات استان محروم سیستان و بلوچستان و پایتخت یکی شده است و با تعیین پارامترها و الگوهای تعریف شده ی معاونت مطبوعاتی سهمشان از یارانه مشخص شده است.

 

کار ارزشمندی که شبهه زدائی کرده است و اینک کسی نگران نیست که فلان نشریه ی مدافع دولت و بهمان نشریه ی مخالف دولت سهمشان با توجه به الگوهای تعریف شده  ؛ مشخص است و تغییری نخواهد کرد. شمارگان انتشار ، تولید محتوای مطلوب و حذف کپی پیست ها از دنیای مجازی شاخص اعتبار شده است و این یعنی گامی به جلو.

 

اینک نه تنها همه ی نشریات بل که همه ی آحاد مردم می دانند که کدام نشریه به چه میزان یارانه دریافت نموده است. شفافیت در اطلاع رسانی و آگاه بودن مردم  و رسانه ها از میزان یارانه کمک بسزائی در بهبود کیفی و انتشار منظم تر نشریات خواهد کرد.

 

بی شک هر قانون و مصوبه ی جدیدی بلا اشکال نخواهد بود و با گذشت زمان و اجرائی شدن آن نواقص و کاستی های آن سر باز خواهند کرد و این وظیفه ی دستگاه های متولی است که نسبت به اصلاح قوانین و مقررات برای بهبود وضعیت اقدام نمایند.

 

وقتی می اندیشم و جوانب امر را می بینم ، می فهمم که همین درست است. این که سال ها عده ای بر معاونت مطبوعاتی استیلا داشته اند که هدفشان تحدید مطبوعات بود و امروز  بر تارک معاونت مطبوعاتی عزیزی تکیه زده است که از جنس خودمان است. از کار زیبای حسین انتظامی معاون مطبوعاتی وزیر فرهنگ و ارشاد باید صمیمانه قدر دان بود. همه می دانند که او از جنس رسانه است. رسانه را می شناسد و در وادی آن قدم و قلم زده است. کاستی ها ، نقاط ضعف و قدرتش را می شناسد و در تقویت و بهبود آن تلاش می کند. او دارای دکترای مدیریت استراتژیک است و نویسنده ی کتاب های روایت رویت ، روزنامه‌نگاری و روزنامه داری، مدیریت مطبوعاتی، دغدغه‌های امروز مطبوعات، نقطه، ناوبری وب ؛  وی نماینده مدیران مسئول در هیئت نظارت بر مطبوعات ، مدیرعامل همشهری ، مدیرمسئول جامجم ، سخنگوی شورای عالی امنیت ملی، عضو هیئت منصفه مطبوعات ، عضو هیئت مدیره انتشارات سروش، بنیاد اندیشه اسلامی ، خانه روزنامهنگاران جوان را در کارنامه ی سوابق خود دارد و می داند که نشریات کارآمد و موثر در جامعه چه نقش موثری دارند.

 

به طور طبیعی نیز عده ای از فقدان شفافیت ها سود می بردند و این کار معاونت مطبوعاتی را به صرف و صلاح خود نمی دانند و در یک اقدام طبیعی دست به مخالفت با این گونه شیوه ها می زنند.

 

انتظار این است که معاونت مطبوعاتی بدور از هرگونه اقدام تدافعی در تنظیم و تبیین اقدام خود بکوشد و با اصلاح نواقص و کاستی ها این اقدام حسنه را تداوم بخشد.

 

نشریه ی ساحل دریا به سبب اهمال برخی دوستان و نرسیدن برگه ی اعلام وصول نشریه به معاونت مطبوعاتی  اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان نتوانست در مرحله ی اول دریافت کننده ی این یارانه باشد اما سازو کارهای تعریف شده در معاونت مطبوعاتی دلگرم کننده می باشد.

 



پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران سه مدیر و مسوول شهرستانی در تصمیم گیری شهرستانی موثر بودند.امام جمعه ، نماینده ی مجلس و فرماندار شهرستان. در انتخاب فرماندار نظر امام جمعه و نماینده ی مجلس صائب بوده و در انتخاب مسوولین شهرستان نیز نظر فرماندار از اهمیت بسزائی برخوردار شد. به فراخور  میزان » قدرت مدیریت « و  »مدیریت قدرت « تصمیمات آن ها بر آینده ی شهرستان اثرات معلومی می گذارد. هرچند در مقاطعی شاهدفقدان تفاهم نماینده ی مجلس با فرماندار وقت بوده ایم و ناگفته پیداست که اثرات مخرب این عدم تفاهم بر رشد و توسعه ی شهرستان اثر منفی بزرگی گذاشته است.

 

قضاوت در خصوص این که فرماندار بعدی رامسر راسا از استان معرفی می شود و یا تفاهم دو عنصر اثر گذار مدیریت شهرستان را به دنبال دارد یا نه ، شاید کمی زود باشد. اما تعامل سازنده ی دولت یازدهم با مجلس و علما نشان داده است که اتفاق  بدی نخواهد افتاد.

 

در این مقاله  صرفا به انتخاب یک ضلع از سه ضلع قدرت مدیریت شهرستان ، و فرماندار بعدی پرداخته خواهد شد و از عناصر تاثیر گذار بر انتخاب فرماندار و نقش آن ها در این انتخاب ، عبور می شود


.

 

 


مدت

زمان پایان

زمان شروع

نام و نام خانوادگی

عنوان

ردیف

 


848

61/6/15

59/1/29

علا الدین وحید غروی

فرماندار

1

 


681

63/4/13

61/6/16

محمد حسن الله داد

فرماندار

2

 


792

68/12/1

63/4/13

اکبر درزی اعلام

فرماندار

3

 


126

69/4/17

68/12/9

محمد محسنیان

سرپرست

4

 


795

71/6/20

69/4/17

مهدی محمدی

فرماندار

5



2045

76/11/27

71/4/21

حسن خیریان پور

فرماندار

6

 


1550

81/2/27

76/11/27

قنبر سیمیاری

فرماندار

7

 


1402

84/12/20

81/2/20

سید احمد میری

فرماندار

8

 


1001

87/9/16

84/12/20

علی باباخانی

فرماندار

9

 


71

87/11/27

87/9/16

ابوالحسن آقاجان کردی

سرپرست

10

 


720

89/11/17

87/11/27

عبدالصمد صفرنژاد

فرماندار

11

 


372

90/11/24

89/11/17

محمد صالح رضاخانی

فرماندار

12

 


183

91/5/21

90/11/24

غلامرضا فروغ خلعتبری

سرپرست

13

 


198

ادامه دارد

91/5/21

رستم زرودی

فرماندار

14

 

 

پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران و مستقل شدن شهرستان رامسر ، این شهرستان نیز مانند دیگر قطعات پازل استان ، دارای فرماندار شد. از آن زمان فرمانداران متعددی آمدند و رفتند و هر کدام از آنان از خود آثار ، یادگارهای خوب و بدی را به جای گذاشته و رفتند. از آن زمان تا آغاز دولت یازدهم تعداد یازده فرماندار و سه سرپرست فرماندار ، بر کرسی فرمانداری رامسر جلوس کردند. از سال 59 تا  92 تعداد 14 نفر که سهم دولت های اول تا هشتم و در مدت 25 سال  7  فرماندار و یک سرپرست  و سهم دولت نهم و دهم و در مدت 8 سال ، 4 فرماندار و 2 سرپرست  بوده است.

 

رکوردار بیشترین مدت فرمانداری متعلق به حسن خیریانپور است با 2045 روز فرمانداری و کمترین زمان جلوس نیز به محمد صالح رضاخانی با 372 روز فرمانداری تعلق دارد . در میان سرپرستان فرمانداری نیز کمترین مدت را ابوالحسن آقاجان کردی با 71 روز و بیشترین زمان را غلام رضا فروغ خلعتبری با 183 روز سرپرستی فرمانداری دارد. البته رکورد دار بیشترین مدت بخشداری در کل کشور نیز ایشان با بیش از 19 سال بخشداری می باشند.

 

خیلی انتظار داشتند و دارند که تعویض فرماندار رامسر با سرعت بیشتری شکل می گرفت اما آمار نشان می دهد که روند تغییر فرماندار در رامسر کاملا عادی است. این امر با نگاهی به آمار ملموس تر است. دولت اکبر هاشمی رفسنجانی فرماندار منصوب شده ی دولت میر حسین موسوی را پس از 249 روز تعویض کرد. این اتفاق در دولت سید محمد خاتمی با 275 روز انجام گرفت و دولت دهم نیز فرماندار منصوب سید محمد خاتمی را 260 روز پس از برگزاری انتخابات تعویض نمود.

 

تا پایان آذر 198 روز از انتخابات  24 خرداد 92  و صدارت دولت یازدهم گذشته است . ربیع فلاح جلودار استاندار مازندران در 23 آذر اعلام کرد که تا دو ماه دیگر مسوولین مد نظرش تغییر خواهند کرد.

 

 

در این مدت فرماندار رامسر تعویض می شود یا دولت یازدهم رکورد دار زمان تعویض فرماندار خواهد شد و  یا گزینه  ای دیگر و آن این که فرماندار فعلی ، شاید بر خلاف اسلاف خویش بر مسند فرمانداری محکم تر تکیه خواهد زد؟

 

به هر روی استاندار مازندران صحبت از همه ی تغییرات تا دو ماه آینده کرده است. اما علاقه مندان به منصب فرمانداری رامسر و اضلاع قدرت رامسر نیز در این برنامه ریزی نقش دارند. اما ضلع دیگری نیز در این دوره فعال است و خواهان تعویض فرماندار رامسر . آن ها گروهی هستند که دولت را بر آمده از تلاش خود می دانند !!

 

از میان گزینه های فرمانداری رامسر نام فرماندار فعلی رامسر ، چند فرماندار سابق رامسر ، یکی از فرمانداران تنکابن و یک نفر غیر از این سکان داران قبلی به چشم می خورد. شمارش معکوس برای زمان تغییر ابلاغ ، استاندار مازندران به حرکت در آمده است و باید منتظر ماند و دید که کلید دولت تدبیر و امید کدام زبان ها و زبانه ها را خواهد گشود.



در آستانه ی سومین سال انتشار نشریه ی ساحل دریا ، تقاضای تغییر وضعیت انتشار نشریه از ماهنامه به دو هفته نامه و از استان مازندران به دو استانی شدن گیلان و مازندران به مراجع ذی ربط ارسال شد.

 

در کمال ناباوری و بر اساس تجربه ی تلخ ده سال صبر برای صدور مجوز انتشار نشریه ، و در حالی که تصمیم به صبر ایوب داشتم ، در کمتر از یک ماه پاسخ معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از طریق پست به دفتر نشریه رسید و با هردو موضوع خواسته شده موافقت شد.

 

این  سرعت عمل مرا غافلگیر کرد ، از برنامه ریزی دقیق معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و تیم همراهشان صمیمانه سپاسگزارم و به مردم خوب منطقه بشارت می دهم که از این پس با توانی بیشتر رسالت رسانه ای خویش را به انجام خواهم رساند و در این راه دشوار همراهی و هم دلی مردم به خصوص همشهریان عزیز شهرستان رامسر را طلب می کنم.

 

از این که می بینم و می گویند که ساحل دریا در رشد و توسعه ی منطقه اثر گذار بوده به خود می بالم و این همه را مدیون همکاران تحریریه ی نشریه ی ساحل دریا به خصوص از قلم روان موسی عطوفت شمسی ، نگاه تیز بین ابوذر باقرسلیمی ،تلاش بی وقفه ی محمد حسین شعشعانی ، همکاری خانوادگی خانواده ی اهل قلم و فعال حسن فلاح نژاد و دوستان فعال نشریه مصطفی شریف نیا ، رضا بخشعلی پور ، احمد برفی ، کار ارزشمند صفحه آرای باسلیقه سعیده موسوی و .... هستم. در این مختصر از همراهی محمد رضا بهرامی نیز در چندین شماره  ابتدائی کار بهره بردم که از ایشان نیز سپاسگزارم .

 

از این که از این پس دوهفته نامه ی ساحل دریا در گیلان و مازندران توزیع می شود ، آن را از افتخارات شهرستان رامسر خواهم دانست و توقعم حمایت بیشتر مردم به ویژه اساتید و بزرگواران اهل قلم است.

سخن مدیر مسوول نشریه ی « ساحل دریا » شماره ی 27 ؛  آذر ماه  1392


 


نا گفته پیداست که گرانی در جامعه فزونی یافته است. از ارزاق عمومی و مایحتاج زندگی گرفته تا هزینه های درمان و بهداشت. یک مثل قدیمی گیلکی رامسر این روزها شاید بیشتر مصداق داشته باشد : « فقیر بنه بمیره » ، فقیر باید بمیرد. متاسفانه فشار اقتصادی از یک سو و فقدان کار مناسب از سوی دیگر دو لبه ی تیز فشار بر جامعه شده است

.

یکی از کارشناسان سازمان مرتبط با گرانفروشی می گفت : الان تو جامعه گرانی داریم ، اما گرانفروشی نداریم بنابر این سازمان ما کاری نمی تواند انجام دهد.!! این که سازمانی که کارش مبارزه با گرانفروشی است کاری نمی تواند از پیش ببرد ، موضوعی است که اذیت و آزار خلق الله را باعث شده است.اجناس هر روز گران و گرانتر می شوند ؛ اما فروشنده با انصاف است و گران نمی فروشد.!!


بازی با کلماتی که در نگاه اول ساده و خنده دار می نماید اما در باطن و متن مشکلات عدیده ای را برای قشر متوسط و ضعیف جامعه به بار آورده است. شاید لازم باشد ساختار جدیدی به وجود آید و جلوی گرانی ها را بگیرد و این ساختار نیازمند رئیس ، کارشناس ، کارمند و... و البته کارآفرینی و اشتغال برای عده ای باشد، تا شاید در آتیه بتوانند جلوی گرانی را بگیرند

.

آن وقت است که چون قیمت ها ثابت می مانند ، عده ای گرانفروشی می کنند و کارکنان سازمان مربوط اسباب اشتغالشان فراهم می شود

.

از بازی با این کلمات که بگذریم ، همانطور که پیشترها نوشته ام ، گرانی یقه ی مردم را چسبیده است و این یقه گیری عاقبت خوشی نخواهد داشت. ممکن است اولویت مردم هنوز گرانی نشده باشد  !! اما خدا نکند که به آن روز برسیم

.

 مسوولین ارشد کشوری دست به کار شوند و الفاظ رکود ، تورم ، رکود تورمی ، بیکاری ، شاخص فلاکت و.... را به کناری بگذارند و دستگیر مرم شوند. تلاش برای بهبود وضعیت اقتصادی جامعه امروز بر همه ی مسوولان ارشد کشور باید تکلیفی جدی باشد. مردم هر روز می شنوند که پول های کلانی در اثر فقدان نظارت صحیح به راحتی حیف و میل می شود و شاید تحمل اتفاقات افتاده و مقایسه با وضع فعلی آن ها ؛ عصابنیت غیر قابل کنترلی را رقم زند.




 به گزارش خبرگزاری فارس از شهرستان ساری،قاسم جان‌بابایی رئیس دانشگاه علوم پزشکی مازن