X
تبلیغات
رایتل


مهدی حلاجیان ساحل دریا – در این بخش از صفحه ی  " ظرقیت ها و شخصیت ها " صفحه ی 7 شماره ی 58 نشریه ی ساحل دریا به شهروند رامسری محمد پور کاظمی دانش آموخته ی دکترای " ژنتیک‌ مولکولی‌ و بیوشیمیائی‌ ماهیان‌ خاویاری‌  " متولد آخوند محله ی رامسر پرداخته می شود


                                     
Image result for ‫محمد پورکاظمی‬‎          


محمد پور کاظمی فرزند شادروان حسین پورکاظمی است. مادرش  بانو ذبیحی دختر عباس ذبیحی است. او در نهم شهریور 1339 در آخوند محله ی رامسر زاده شد.کلاس های ابتدائی را در دبستان خواجه نصیر ، دوره ی راهنمائی را در مدرسه ی پروین اعتصامی ودوره ی دبیرستان را در " اردیبهشت " رامسر ( امام خمینی ) گذراند.


در سال 1357 بالاترین معدل دیپلم منطقه را اخذ و در همان سال در کنکور دانشگاه در رشته ی منابع طبیعی – شیلات دانشگاه گیلان پذیرفته شد. دانشگاه گیلان در دست آلمانی ها بود و پیش نیاز درس خواندن در آن ، فراگیری زبان آلمانی بود.پس از طی دوره ی آموزشی زبان آلمانی و پیش از شروع درس های دانشگاهی ، تعطیلی دانشگاه ها در ابتدای انقلاب ، باعث تعطیلی دانشگاه گیلان نیز شد. وی در نهاد نوپای جهاد سازندگی شاغل شد و به جهاد رامسر رفت. چند سال بعد و پس از شهادت شهید مفتح در 27 آذر و به مناسبت وحدت حوزه و دانشگاه ، دانشگاه ها باز شدند. محمد به دانشگاه گیلان مراجعه کرد، اما اعلام شد ؛ رشته ی شیلات به دانشگاه منابع طبیعی گرگان در استان مازندران منتقل شده است. ایشان در سال 1364 از دانشگاه گرگان ، دانش آموخته شد.


محمد در سال 1363 زمانی که دانشجو بود با دختر یکی از بستگان مادری و معرفی او در ابریشم محله ، خانم پور احمدی ازدواج کرد.حاصل این ازدواج دو دختر و یک پسر است. مریم کارشناسی ارشد کامپیوتر در دانشگاه قزوین ، زهرا که در انگلیس متولد شد دانشجوی پزشکی دانشگاه گیلان است و پسرش محسن در دوره ی پیش دانشگاهی درس می خواند.


وی پس از پایان تحصیلات ، خدمت سربازی را در جهاد سازندگی استان هرمزگان و در رشته ی شیلات پی گرفت ، پس از گذشت 20 ماه از سربازی به گرگان برگشت و پایان خدمت سربازی اش در گرگان رقم خورد.


وی در بورس کارشناسی ارشد سال 66 شرکت نمود و از میان خیل داوطلبان تنها یک نفر می توانست پذیرفته شود و آن یک نفر محمد شد.مشکلات عدیده ی پیش آمده در انتشار کتاب سلمان رشدی و فتوای تاریخی امام رضوان الله تعالی علیه ، باعث لغو بورس ها در انگلیس و آمریکا شد. آموزش عالی مجارستان را جایگزین آن کشورها نمود و محمد به آن کشور اعزام شد و در رشته ی تکثیر و پرورش‌ آبزیان‌ - دانشگاه‌ گودولو - مجارستان‌ فارغ التحصیل شد.


دوره ی دکترا را در دانشگاه نیوکاسل و سوآنزی انگلیس پذیرش شد. وی ابتدا به نیوکاسل رفت اما معتقد بود که سوآنزی اساتید مجرب تری دارد ، بدین سان دانشجوی دکترای سوآنزی شد و در اسفند 1374 در رشته ی " ژنتیک‌ مولکولی‌ و بیوشیمیائی‌ ماهیان‌ خاویاری‌  " - دانشگاه‌ ولـز - انگلستان‌از دانشگاه فارغ التحصیل شد.


وی در سال 1375 عضو هیات علمی دانشگاه شد و در سال 1392 به درجه ی پروفسوری ( استاد تمام دانشگاهی ) رسید. تالیف 4 کتاب و بیش از 120 مقاله ی علمی ، مجری‌ و همکار در 14 پروژه‌‌ تحقیقاتی‌ ، استاد راهنما و مشاور در پایان‌ نامه‌های‌ دانشجویی‌ دکترا 6 عنوان ، کارشناسی ارشد 32 عنوان و کارشناسی 9 عنوان را می توان برشمرد.از مهمترین مقالات منتشره ی ایشان که به اتفاق 70 نفر از محقیقین تهیه شد ، درج مقاله در مهم ترین و معتبرترین مجله ی علمی جهان " ساینس " را می توان نام برد. شاید در ایران دو یا سه نفر باشند که دارای چنین جایگاهی شده باشند.


وی در سال 1375  به عنوان رئیس‌ انستیتیو و کمیته‌ ی علمی‌ و تخصصی‌ تاسماهیان‌ دریای‌ خزر ( ماهیان خاویاری ) به گیلان آمد و مدت 16 سال ریاست آن را به عهده داشت وی از آن پس به مدت 15 ماه مشاور رئیس موسسه و از دوم دی ماه 1392 رئیس موسسه ی تحقیقاتی علوم شیلاتی کشور شده و در تهران مستقر هستند.


محمد در سال های 2012 و 2013 از میان 176 کشور شرکت کننده در جهان ؛ نماینده ی رسمی ایران و رئیس اجلاس ماهیگیری سازمان ملل ( فائو ) بود.


پورکاظمی  همچنین نماینده نماینده‌ کشورهای قاره‌ آسیا در کمیته‌ جانوری‌ کنوانسیون‌ CITES است.


محمد در تدریس‌  دانشگاه ها (از سال‌ 1375 تاکنون‌) آموزش درس های   ژنتیک‌ و اصلاح‌ نژاد پیشرفته‌ ماهی‌ - مقطع‌ دکتری‌ ، ژنتیک‌ و اصلاح‌ نژاد ماهی‌ - مقطع‌ کارشناسی‌ ارشد ، ژنتیک‌ عمومی‌ - مقطع‌ کارشناسی‌ وزبان‌ تخصصی‌ تکثیر و پرورش آبزیان‌ را به عهده دارد.

 

در کارنامه ی وی سوابق‌ علمی‌ و تجربی‌ زیر را می توان مشاهد کرد : مسوول‌ واحد آبزیان‌ - جهاد سازندگی‌ استان‌ هرمزگان‌ ، مسوول‌ واحد آبزیان‌ - جهاد سازندگی منطقه‌ گرگان‌ ، رئیس‌ انستیتو تحقیقات‌ بین‌المللی‌ ماهیان‌ خاویاری‌ ، عضو غیرثابت‌ شورای‌ تحقیقات‌ شیلات‌ ایران‌ ، رئیس‌ کمیته‌ علمی‌ و تخصصی‌ تاسماهیان‌ دریای‌ خزر ،  عضو کمیته‌ تهیه‌ و تدوین‌ متون‌ درسی‌ شیلات‌ ، عضو کمیته‌ تحقیقات‌ ژنتیک‌ و اصلاح‌ نژاد آبزیان‌ ، عضو هیئت‌ تحریریه‌ مجله‌ علمی‌ شیلات‌ ایران‌ ، عضو کمیته‌ علمی‌ هشتمین‌ همایش‌ ملی‌ شیلات‌ ، عضو کمیته‌ ماهیان‌ خاویاری‌ ، دبیراولین‌ سمپوزیوم‌ ملی‌ ماهیان‌ خاویاری‌، رئیس‌ کمیته‌ تحقیق‌ و توسعه‌ ماهیان‌ خاویاری‌ ،  عضو کمیته‌ تخصصی‌ بازسازی‌ ذخایر، عضو کمیته‌ تخصصی‌ ژنتیک‌ و اصلاح‌ نژاد ، عضو کمیته‌ تخصصی‌ بیوتکنولوژی‌ آبزیان‌ شیلات‌ ، عضو کمیته‌ علمی‌ دوره‌ دکترای‌ شیلات‌ دانشگاه‌ گرگان‌ ، عضو شورای‌ پژوهشی‌ اداره‌ کل‌ حفاظت‌ محیط زیست‌ ، رئیس‌ گروه‌ تدوین‌ متون‌ درسی‌ ژنتیک‌ و فیزیولوژی‌ ،: عضو کمیته‌ هماهنگی‌ دریای‌ خزر ، محقق نمونه وزارت جهادسازندگی ،  عضو کمیته‌ تخصصی‌ دومین‌ همایش‌ ملی‌ بیوتکنولوژی‌ کشور ، عضو کمیته‌ بیوتکنولوژی‌ وزارت‌ جهاد کشاورزی‌ ، عضو هیات‌ علمی‌ وابسته‌ گروه‌ شیلات‌ دانشگاه‌ گیلان‌ ، عضو هسته‌ برنامه‌ریزی‌ آموزشی‌ شیلات‌ ، عضو شورای‌ مرکزی‌ سیاست‌گذاری‌ پرورش‌ ماهیان‌ خاویاری‌ ، عضو شورای‌ سیاست‌گذاری‌ ماهیان‌ خاویاری‌ استان‌ گیلان‌ ، دبیر دومین‌ همایش‌ ملی‌-منطقه‌ای‌ ماهیان‌ خاویاری‌ ، برنده جایزه ملی محیط زیست کشور (نفر دوم) ، عضو هیات تحریریه فصلنامه علمی محیط زیست ایران ،  عضو کمیته علمی – اجرایی و دبیر پنجمین سمپوزیوم بین‏المللی ماهیان خاویاری جهان

 

 

از زبان استاد


اولین آموزگارم محمد بهرامیان در کلاس اول ابتدائی در دبستان خواجه نصیر بود. از دیگر دبیران دوره های راهنمائی و دبیرستان از ابوالقاسم پروانه ، دیلمی ، شادروان بلخاری ، ، غفاری ( تاریخ ) ، یزدان فر ( ریاضی ) و خانم نیک نهاد می توانم نام ببرم.


علاقه مند به فوتبال بودم و شیشه های شکسته شده ی همسایه ها و مدرسه از خاطرات آن زمان من است. از میان هنرها به موسیقی سنتی خصوصا صدای شجریان و ناصر وحدتی علاقه ی خاص دارم.


در تابستان ها بنائی و کارگری در اردوگاه رامسر ، ضمن درآمد ، رفع بیکاری داشت . سختی آن زمان باعث می شد که فرزندان روی پای خود بایستند و تجربه ی ذی قیمتی را اخذ کنند.


در جواهرده نیز در نزدیکی مسجد آسید سعید خانه ی پدری واقع است و خاطرات کشتی گیله مردی ، مسجد گلکار آدینه ، لافند بازی ، جشن کترا گوشه ( باران بس ) ، والیبال در " جوری میدان " و دعواهای خاطره انگیز در آن توسط آذرهوش و رامسری حلاوت خاصی در ذهنم قرار داده اند. متاسفانه از سال 1357 کمتر توانسته ام به جواهرده بروم.


پس از تحصیلات تکمیلی رئیس کمیته‌ ی علمی‌ و تخصصی‌ تاسماهیان‌ دریای‌ خزر شدم. در سازمان بین المللی ماهیان خاویاری ؛ کنوانسیون نظارت بر تجارت گونه های در حال انقراض ( کنوانسیون سایتس ) دو دوره ی 6 ساله  به عنوان نماینده ی ایران در آن جا حاضر بودم و به اتفاق آرا به جهت رعایت عدالت ، توانمندی مدیریت و شاخصه های علمی از طرف کشورهای منطقه ،  به عنوان نماینده ی قاره ی آسیا معرفی شدم.این کنوانسیون 10 عضو دارد و از هر قاره 2 نفر معرفی می شوند که بنده از ایران و یک نفر از چین ، نماینده ی آسیا هستیم.در گروه تخصصی ماهیان خاویاری در در  اتحادیه‌ بین‌المللی‌ حفاظت‌ طبیعت IUCN  اتحادیه ی حفاظت از گونه ها و طبیعت و در تمام زیر گروه های آن به عنوان رئیس انتخاب شدم .


در سال 2003 با تشکیل " انجمن جهانی حفاظت ماهیان خاویاری " که بنده عضو هیات موسس آن بودم ، به عنوان عضو هیات مدیره و نائب رئیس آن نیز انتخاب شدم. این انجمن هر چهار سال یک بارکنفرانس بین المللی ماهیان خاویاری را تشکیل می دهد . بار اول در فرانسه ، روسیه 1997 ، آمریکا 2001 ، با انتخاب بنده و موافقت اعضا در سال 2005 در رامسر ، چین 2009 ، 2013 در کانادا و 2017 در اتریش قرار است برگزار شود.


در دو سال اخیر مسوولیت های جهانی و شناخت استعدادهای بچه های ایران مرا برآن داشته تا از تلفیق این ارتباطات اثر مثبت و بزرگی برای ایران رقم بخورد. واگذاری امور تحقیقاتی و آینده ی مملکت به دست پژوهشگران البته کار ساده ای نیست ماآن ها باید نقاط ضعف و قوت را بیابند ، فرصت ها را درک کنند ؛ آن گاه کار را به آن ها واگذار کنیم و خود ناظر و سیاست گذارباشیم.


در کار خاطرات تلخ از دست دادن همکاران شهید و مرحوم شده و خاطرات شیرین دست یابی به نتایج تحقیقات در اوج نا امیدی برایم به یادگار مانده است.


اوقات فراغت خاصی ندارم و بیشتر وقتم صرف پاسخگوئی به سوالات و مشکلات مراکز تحقیقاتی می گذرد. به طور متوسط از 6 صبح تا 12 شب درگیر مسائلی از این دست هستم.جلسات متعدد سیاست گذاری و برنامه ریزی ها وقتم را گرفته است ، دنبال کارهای روزمره نیستم و برنامه ام کار زیربنائی برای تحقیقات شیلات کشور است و امیدوارم پایه گذار آتیه ی درخشان شیلات در 30 سال آینده باشم.

 

خاطره ی شیرین مدرسه


خاطرات دوران کودکی و نوجوانی همیشه شیرین است. هم کلامی با شهید محمد رضا گازر ایام خوشی را برایم رقم زده بود و قدم زدن در کوچه های آخوند محله و کوچه ی شهید گازر از یادم نمی رود.


در مدرسه ی راهنمائی ، وسط کلاس درس ،  دوستی مشغول خوردن " به " یا " اربو " ( خوج ) بود، هرچه گفتیم به ما سهمی نداد. اوایل بهاربود و شیشه ها را مستخدمین تمیز کرده بودند. ایشان ته مانده ی میوه را بدون توجه به این که پنجره بسته است محکم به سمت بیرون پرت کرد. میوه به شیشه خورد و روی میز معلم جاخوش کرد. قیافه ی دوستمان با لپ پر از میوه و چهره ی عصبانی معلم هنوز در ذهنم جاخوش کرده است.


خاطره ی تلخ مدرسه


در مدرسه ی راهنمائی اول شروع مدرسه ، دبیری با جدیت و عصبانیت وارد شد. پرسید ارشد کلاس کیه؟ کسی پاسخ نداد. دوباره پرسید. جوابی نشنید. این بار گفت : مبصر کیه ؟ یکی گفت منم. گفت بیا پیشم. او رفت و در دم تنبیهی در خور نوش جان کرد. یکی در آن وسط خندید. گفت کی بود . کسی پاسخ نداد و همه وحدت خود را حفظ کردند. اما چشمتان روز بد را نبیند. او چهار خودکار را لای پنج انگشت تک تک دانش آموزان کرد و چنان فشر که همه یادشان باشد که او شوخی ندارد!!!


تلخ ترین خاطره ی مدرسه


در زمان ما مدارس مختلط بود و پسر ها و دخترها با هم در یک کلاس بودند. در حالی که " سید جواد پور مقیم " جلوی تخته سیاه بود ، یکی از دانش آموزان تخته پاک کن را به طرفش پرت کرد. تخته پاک کن چوبی که از آن میخی بیرون زده بود. فرو رفتن میخ در کنار چشم ایشان از تلخ ترین خاطرات مدرسه ای ام می باشد.


شیرین ترین های خاطره ی کاری


پیش از فروپاشی شوروی سهم ایران و شوروی از خاویار خزر نصف نصف بود. اما پس از فروپاشی شوروی و ایجاد کشورهای ترکمنستان ، قزاقستان ، آذربایجان و آن ها مطالبه ی سهم بیشتر و کم شدن سهم ایران را داشتند.مانند آن بود که پدر ی فوت کرده باشد و چهار فرزند او از عمو سهم و مطالبه ی بیشتر داشته باشند.جلسات نفس گیر دفاع از منافع ملی و اخذ امتیاز از آن ها ( همانند جلسات هسته ای کنونی ) برای ما رکورد و شیرین بود.در رژیم حقوقی خزر یکی از معدود جاهائی که ایران حق کامل خود را گرفت ، شیلات و در راس مذاکرات بنده بودم.


 برایم شیرین بود که فرزندی از آخوند محله ی رامسر ، در دهات دور افتاده ی سنگر رشت در گیلان باشی و بتوانی با عزم و اراده ی قوی ،  با حضور پروفسورها و اندیشمندان سراسر جهان به عنوان رئیس اجلاس بین المللی انتخاب شوی. این ها لطف خدا ، توانمندی مدیریت عادلانه ی جلسات بود.


دستاورد عظیمی مثل چاپ مقاله در مجله ی معتبر ساینس برای ایران و ایرانی مایه ی غرور است و این طعم شیرینی دارد.

 

 

نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد