X
تبلیغات
رایتل

ماندن یا بردن ؛ مسئله این است.


حکایت غریبی است دور بودن شهرستان های غرب مازندران از مرکز استان. فاصله ی حدود 300 کیلومتری شهرستان رامسر از مرکز استان مازندران ؛ ساری ، مشکلاتی برای مردم منطقه دارد که سال ها آن را فریاد می کردند ؛ اما گوش شنوائی نبود. دوری مسافت ، هزینه های مالی و جانی مسیر رفت و برگشت زمانی بیشتر « درد » را افزون می کرد که به اداره ی متبوع می رسیدی و با یک جواب کلیشه ای روبرو می شدی : « امروز مسوول دنی یه ، بورده مرخصی ، فردا انه ؛  شه بور ». حال ارباب رجوع غرب استانی در تشویش ماندن یا رفتن بود. اگر بماند ، کجا بماند؟ و اگر برود. تا به رامسر برسد شب شده است و دوباره باید نیمه شب منتظر اتوبوس گذری اردبیل به گرگان بماند تا شاید جای خالی در ته اتوبوس نصیبش شود و صبح اول وقت در محل مورد نظر باشد. و این مصیبت بود اگر باز مسوول مورد نظر از مرخصی نیامده بود !


این حکایت غریب را مرکز نشینان نشنیدند و یا نخواستند بشنوند و هربار این نکته را یاد آور می شدند که دوری راه قابل تحمل باید باشد!!


اما در عوض هیچ مدیر کلی با میل و رغبت به منطقه نیامد!. با آن که راننده ی اختصاصی ، مرکب رهوار ، زیر مجموعه ی پا به رکاب و صد البته پذیرائی و مهمان پذیر لوکس در حد هتل های رامسر !! در خدمتشان بوده است.


اما حکایت وقتی جدی تر شد که شاهین اقبال بر رامسر فرود آمد! و یا آوردند !! و دانشگاه علوم پزشکی بین الملل رامسر به خاط شهره ی جهانی شهر نمونه ی گردشگری بین المللی رامسر !!!! ( چقدر عنوانش طولانی است آدم از نفس می افتد! ) مجوز گرفت. شاید از اول هم می خواستند مجوزش را بگیرند و منتقلش کنند!


تازه داد اساتید متخصص درآمد که آقا راه طولانی است و خطرناک.  آقا امکانات در حد دانشگاه پزشکی در بیمارستان های منطقه نیست. مسوولینی که می خواستند سرکشی کنند به این مجموعه با نام طویل ، مستاصل شدند.چاره را پاک کردن صورت مسئله دیدند و به این نتیجه ی واضح و مبرهن رسیدند که به علت طولانی بودن مسیر ، صرف هزینه های مادی و جسمی در این مسیر ، وجود دانشگاه در رامسر به صلاح نیست !!


برادر ! آقاجان !! مردم سال ها بود که این را می گفتند و تقاضای حل مشکل خود با فرمانداری کل مستقل و با نرسیدن به مطلوب ؛ درخواست استان مستقل را کردند. چه می شود اگر چند صباح به اندازه ی سال های عذاب کشیدن مردم این خطه ، دوستان مرکز نشین به زحمت بیفتند ؟


اگر نگران طولانی بودن مسیر هستید ، ما فرودگاه بین المللی نیمه کاره هم داریم!


نگران مسیر تردد نباشید ، ترافیک سلمانشهر فقط در روزهای تعطیل ، پنج شنبه ، جمعه و برخی روزهای هفته است و بزودی حل می شود.  ان شاالله پل صفارود هم که با بودجه ی ساخت کمتر از یک میلیارد تومان قرار بود سال ها پیش افتتاح شود ، پس از صرف میلیاردها تومان چند سال دیگر بازگشائی خواهد شد.


نگران امکانات آب شرب نباشید ، سد میجران هست ، البته اگر چند سالی است که قرار است تصفیه خانه اش هر سال برای سال بعد افتتاح شود جای نگرانی ندارد!


در چند سال بازگشائی دانشگاه علوم پزشکی واحد بین الملل اگر آزمایشگاه و تجهیزاتش را به امید این که به همین دلایل کوچانده شود ؛ نداده اند ، به امید خدا در سال های بعد خواهند داد.


 اگر تجهیزات بیمارستان رامسر و ساختمانش فرسوده شده ؛ قرار است پشت همین بیمارستان ، ساختمان نیمه کاره ای که روزی قرار بود بیمارستان نمونه ی خاورمیانه شود ، را یک طبقه اش را آماده می کنند بل که مشکلات علمی و پژوهشی آن حل شود.


اگر برخی از ادارات رامسر پس از حدود 30 سال مستقل شدن!!  ؛ مستاجرند ، جای نگرانی نیست. چرا که یک فرهنگسرائی در حدود 15 سال پیش کلنگش را در باغ 30 هکتاری زده اند ، به امید خدا چند دولت بعد فکری به حال آن خواهند کرد! و دانش آموختگان علوم پزشکی از تالارهای سینما و کنسرت موسیقی اش بهره خواهند برد و اوقات فراقتشان را به خوشی سپری خواهند کرد.


اصلا نگران زباله نباشید چرا که جنگل کلاکولی و مسیر اشکته چال هنوز ظرفیتشان تکمیل نشده و در شهر اثری از زباله و بوی متعفن آن نیست که مشامتان را آزار دهد.


... گفتنی ها بسیار است  و ...


مسوولین استانی که دست ماها به شما نمی رسد؛ بازی کی بود کی بود ، من نبودم برای دانشگاه علوم پزشکی واحد بین الملل رامسر، جواب نمی دهد!! اگر دانشگاه شاهد را چون آش با جاش بردند و کسی حرف نزد ؛ دلیل نمی شود که امروز ادعای انتقال دانشگاه را بکنید وبه قول رامسری ها چون دیدید « گرما سوجون » است از اساس آن را کذب و شایعه بدانید.

مردم نگرانند ! نکند به همراه دانشگاه پزشکی ؛ تجهیزات و امکانات بیمارستان ها هم کاهش یابد.


مردم نگرانند چرا که در ساری  2 دانشکده پزشکی که یکی متعلق به دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری و دیگری متعلق به دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی مازندران است و دانشگاه علوم پزشکی بابل در فاصله چهل کیلومتری آن می باشد شهرهای آمل و بابلسر و فریدونکنار نیز از علوم پزشکی سهم دارند ؛ اما در غرب مازندران فقط به وجود رشته پزشکی در دانشگاه آزاد تنکابن و وجود دانشکده بین الملل پزشکی در رامسر است که انتقال آن ، یعنی حذف بسیاری از خدمات پزشکی. مردم می دانند که تنها راه ارتقای بهداشت و درمان در غرب مازندران تأسیس دانشگاه علوم پزشکی مستقل است نه انتقال یک واحد وابسته !


مردم می پرسند اگر رامسر دارای زیر ساخت تاسیس دانشگاه نبود چرا بدان مجوز دادند؟ و حال که 5 سال است که مجوز دارد چرا امکانات و تجهیزات نمی دهند؟


مردم می پرسند آیا امکان یک همکاری بین بخشی در علوم پزشکی گیلان و مازندران امکان پذیر نیست تا اساتید گیلانی برای تدریس به رامسر بیایند و فکر حذف دانشگاه به خاطر دوری راه ، هزینه های وقت و مالی و جانی در ذهنشان پرورش نیابد؟


هرچند که ربیع فلاح استاندار مازندران گفت: انتقال دانشگاه واحد بین الملل رامسر شایعه است و صورت نخواهد گرفت.چنین کاری صورت نخواهد گرفت و بهتر است این شایعات دامن زده نشود. اگر وزارتخانه هم بخواهد این اقدام را انجام دهد من در کنار مردم رامسر هستم و هرگز خودم را جدای از هیچ کجای مازندران نمی دانم ضمن آن که خیریان پور معاونت توسعه و برنامه ریزی استانداری پیگیر تمامی مسایل غرب مازندران بطور ویژه هستند.


و محمدصادق رضایی معاون آموزشی دانشگاه علوم پزشکی مازندران گفته است : واحد دانشگاهی رامسر مستقل نیست و تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران است ، دانشگاه علوم پزشکی مازندران هیچ برنامه‌ای برای انتقال واحد بین‌المللی رامسر نداشته و ندارد.


اما سید جلیل مرتضوی امام جمعه ی شهرستان رامسر احتمال انتقال دانشگاه را زیاد می داند و می گوید : 70 درصد کار انتقال انجام شده است هر چند کمی دیر شده است اما تا آخر برای ماندن دانشگاه تلاش می کنیم و رسانه ها و مردم باید حضور فعال تری برای حفظ آن داشته باشند.


از درون دانشگاه رامسر زمزمه ی دستور معاون وزیر برای انتقال دانشگاه به گوش می رسد و در پی تشدید مخالفت ها به استاتید ،کارمندان و کارکنان توصیه ی اکید می شود که به شایعه ها دامن نزنید!!


هشدار به مسوولان ذی ربط که آگاهانه از تخصیص تجهیزات مورد نظر دانشگاه خود داری می کنند تا مرگ تدریجی و حمل جسد و تابوت خالی این واحد دانشگاهی به ساری را مردم شاهد باشند ، مردم نگرانند و نگران تر از همه آنان و خانواده ی آنانی که چند صباحی است به عناوین مختلف در پست ترین شغل های این دانشگاه و با قراردادهای نگران کننده و با حقوقی پائین مشغول کار هستند .


 هشدار که بازی کردن با احساسات مردم ، داعیه ی استان مستقل را شعله ورتر خواهد کرد و از دست دادن رامسرو منطقه ی گردشگری غرب مازندران ، به یقین  برای استان سنگین و غیر قابل تحمل خواهد بود.

 

با همه ی این اتفاقات ... اما هنوزمردم نگرانند...

 

 

 

 

نظرات (7)
شنبه 13 اردیبهشت‌ماه سال 1393 ساعت 09:24 ب.ظ
دمت گرم......
امتیاز: 0 3
دوشنبه 24 شهریور‌ماه سال 1393 ساعت 02:11 ق.ظ
با سلام.ابن مردم که تا این اندازه به فکر سلامتی شهرشان هستند چرا در زمان برف و کولاک و محبوس شدن تعداد زیادی از ما در خانه حتی حاضر به فروش شمع به ما نبودند؟؟؟؟؟؟؟
ایا موضوع نگرانی این مردم کمبود امکانات است یا رفتن سرمایه عظیم دانشجویان که مایه کسب درامد بسیاری از انان شده؟؟؟؟
مگر نه اینکه همه چیز حتی خانه ها به قیمت چند برابر به دانشجویان واگذار میشود؟؟؟
لطفا قدری به درد و دل های ما هم گوش کنید و کمی بیشتر تامل کتید
امتیاز: 6 0
پاسخ:
سلام
چشم
سه‌شنبه 25 شهریور‌ماه سال 1393 ساعت 01:42 ب.ظ
این لینکو ببینید نظر بزارید
حمایت کنید از انتقال
http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13930623000322
چهارشنبه 26 شهریور‌ماه سال 1393 ساعت 10:38 ق.ظ
برای بالا بردن بار علمی دانشجویان
واحد بین‌الملل دانشگاه علوم پزشکی رامسر به مرکز مازندران انتقال یابد

تعدادی از اساتید و دانشجویان دانشگاه بین‌المللی رامسر برای بالا بردن بار علمی دانشجویان واحد بین‌الملل رامسر خواستار انتقال این دانشگاه در کنار دانشگاه علوم پزشکی مازندران شدند.
خبرگزاری فارس: واحد بین‌الملل دانشگاه علوم پزشکی رامسر به مرکز مازندران انتقال یابد

به گزارش خبرگزاری فارس از شهرستان ساری، تعدادی از دانشجویان و اساتید دانشگاه علوم پزشکی مازندران در نامه‌ای خواستار پیگیری مسئولان برای انتقال دانشگاه بین‌المللی رامسر به مرکز استان و در کنار دانشگاه علوم پزشکی مازندران شدند.

این اساتید و دانشجویان دلایل درخواست خویش از انتقال این مرکز آموزشی به مرکز استان را این گونه مطرح کردند: دانشگاه بین‌المللی رامسر یکی از دانشگاه‌هایی است که از سال 87 اقدام به جذب دانشجو در مقطع پزشکی و داروسازی کرد، باید دید آیا از لحاظ اقلیمی این شهر صلاحیت پرورش چنین دانشجویانی را دارد یا خیر؟

این اساتید در پاسخ به سئوال مطرح شده اینگونه پاسخ دادند که صاحب نظران پزشکی به این سئوال جواب منفی می‌دهند به این دلیل که دانشجوی پزشکی برای ارتقای سطح علمی و عملی خود، نیاز به کیس‌های مناسب درمانی برای فراگیری چگونگی برخورد با بیماری‌ها دارد و مهم‌ترین مشکل این دانشگاه از دیدگاه صاحب‌نظران نبود مریض یا به اصطلاح کیس درمانی است.

در ادامه این نامه بیان شد: این دانشگاه از ابتدا تنها به دلیل اهداف سیاسی افرادی که در دولت قبل در این شهر بودند تاسیس شد و فاصله چند 100 کیلومتری این دانشگاه با دانشگاه مادر نظارت بر عملکرد دانشگاه را مشکل کرده و هزینه‌های گزافی برای رفت و آمد سالانه اساتید تحمیل می‌شود.

در ادامه این نامه آمده است: برگزاری کلاس‌های فشرده علوم پایه و فیزیوپاتولوژی در روزهای تعطیل رسمی و غیررسمی و به صورت فوق فشرده خلاف آیین‌نامه آموزشی است و حال آنکه این کلاس‌ها روزانه هشت تا 12 ساعت برگزار می‌شود که با اعتراض گسترده دانشجویان مواجه شده است.

از دیگر دلائل مطرح شده برای انتقال دانشگاه بین‌المللی رامسر به مرکز استان که توسط اساتید این دانشگاه مطرح شد، نبود ظرفیت برای ایجاد بیمارستان و امکانات مناسب برای درمان است به طوری که اگر احیانا موردی که می‌تواند موجب بالا بردن سطح علمی دانشجویان شود به بیمارستان مراجعه کند به دلیل نبود امکانات به شهرهای مرکزی و مجهز انتقال می‌یابد و فرصت یادگیری از دانشجویان سلب می‌شود.

در ادامه این نامه به مشکلاتی که برای دانشجویان در حوزه فراگیری علم پزشکی وجود دارد اشاره و بیان شد: دوره بالینی مهم‌ترین پایه تحصیلی یک دانشجویی پزشکی است و عدم فراگیری مهارت‌های پزشکی در این دوره خسارت‌های جبران ناپذیری برای دانشجو و بیمار در آینده به وجود می‌آورد و این درحالی است که در این دانشگاه امکانات مناسب برای فراگیری دوره بالینی برای دانشجویان وجود ندارد.

در ادامه این درخواست اضافه شد: دانشجویان این دانشگاه به‌جای حضور در دانشگاه‌های مجهز آموزشی دوره‌های آموزشی را در درمانگاه‌ها و اغلب به طور تئوری طی می‌کنند و این موضوع نگرانی وسیعی برای نخبگان دانشگاه علوم پزشکی مازندران به وجود آورده است.

در این نامه به کمبود تعداد اعضای هیئت علمی و بخش‌های بالینی نیز اشاره شد و در ادامه آمده است: این مرکز تنها 10 عضو هیئت علمی دارد که در چهار بخش بالینی فعالیت دارند و به دلیل وظایف سنگین درمانی فرصت کافی برای آموزش بالینی وجود ندارد، همچنین در بیشتر رشته‌ها یک پزشک در شهر وجود دارد که به عنوان هیئت علمی جذب شده و با توجه به اینکه به عنوان کادر درمانی مشغول فعالیت است تجربه کافی در امر آموزش را ندارد و با توجه به تعداد آنکالی بالا و کارهای غیرآموزشی و شخصی فرصت ارائه دروس تئوری برای این استاد وجود ندارد.

نبود اورژانس مجهز، کمبود تعداد تخت‌های بیمارستانی، نداشتن تنوع تخت‌های بیمارستانی، عدم پایبندی دانشگاه به تعهدات داده شده به دانشجویان و ناتوانی در انجام آن از دیگر علل عدم صلاحیت این مرکز برای پرورش دانشجوی پزشکی عنوان شد.

در ادامه این نامه خطاب به مردم و مسئولان اضافه شد: انتظار دانشجویان و اساتید از مردم و مسئولان این است که به دید علمی به این قضیه نگاه کرده و جدا از عرق قومی و محلی برای این مشکل چاره بیاندیشند، جوانان و دانشجویانی که روزی پزشک فرزندان‌مان می‌شوند باید همانند سایر دانشجویان پزشکی در مجهزترین مرکز آموزشی استان تحصیل کنند.

در ادامه این نامه با اشاره به امکانات بالینی که در دانشگاه مرکز وجود دارد، بیان شد: بسیاری از دانشگاه‌های خودگردان به دلیل امکانات بالای مرکز درمانی دانشگاه علوم پزشکی دوره‌های بالینی را در این مرکز می‌گذرانند.

در این نامه به رضایت‌مندی مسئولان دانشگاه علوم پزشکی مازندران برای انتقال این مرکز در کنار دانشگاه مادر نیز اشاره شد و دلیل عدم انتقال این مرکز در کنار دانشگاه را مطرح کردن مسائل سیاسی عنوان کردند و بیان شد که افراد سیاسی از انتقال این مرکز در کنار دانشگاه علوم پزشکی مازندران خودداری می‌کنند.

اساتید و دانشجویان دانشگاه در ادامه این نامه از استاندار مازندران و مسئولان ارشد سیاسی استان درخواست کردند که برای رفع این مشکل ورود پیدا کرده و نسبت به دغدغه جامعه دانشگاهی جامه عمل بپوشانند.
- See more at: http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13930623000322#sthash.VxdsDPpf.dpuf
امتیاز: 2 1
جمعه 9 آبان‌ماه سال 1393 ساعت 11:59 ب.ظ
شما که اینقدر نگران مردم مرکز نشین هستین , ما مردم غرب نشین هم اگر بخواهیم بیاییم مرکز با همه این مشکلات که شما میفرمایید و اصن اینطور نیس , مواجهیم
امتیاز: 1 1
پاسخ:
سلام
بنده هم دقیقا نظر شما را نوشتم

نمی دانم چرا بد متوجه شدیئ؟
چهارشنبه 29 بهمن‌ماه سال 1393 ساعت 10:31 ب.ظ
اگر به فکر پیشرفت ایران ،مازندران و بالاخره رامسر و مردم عزیز آن دیار هستید دانشکده باید به مرکز استان یعنی ساری انتقال یابد چرا که مردم ایران به پزشک حاذق و با سواد نیازمندن ،به پزشکانی که توانایی علمی. خود بتوانند آلام مردم را تسکین ببخشند .حال با تعصبات منطقه ای و یا بومی اندیشی مانع پیشرفت علمی این دانشجویان که اصل از نخبگان و سرمایه های عظیم ایران عزیز هستند ،هدر ندهیم .این امام جمعه رامسر خودش باید در جهت انتقال دانشجویان به مرکز استان تلاش کند تا اینکه در این کار ممانعت بعمل آورد آیا حوزه های دینی در پرورش طلاب. با هم برابرند آیا بهتر نیست پزشک ماهر در یک مرکز استاندارد تعلیم و آموزش ببیند و سپس با علم و آگاهی کافی به رامسر و غرب استان بیاید و مثمر ثمر باشد و یا بر عکس این نخبگان و دانشجویان را در یک محیط مرده علمی پرورش دهیم و پزشکانی با کارایی بسیار اندک فدای کوته فکری و تعصبات منطقه ای خود کنیم بیایید بیشتر فکر کنیم و ایران و استان عزیز را دوست بداریم
امتیاز: 3 0
پاسخ:
سلام
هیچ به نظرتان توجه کرده اید؟
چرا ساری باید پزشکان حاذق داشته باشد اما رامسر نداشته باشد؟
چرا فکر می کنید داشگاهی که در رامسر است باعث اتلاف وقت و ... می شود؟
چرا نباید دانشگاه رامسر را استاندارد کنیم؟
اگر حرف شما درست باشد بهتر است دانشگاه ساری هم تعطیل و هم به تهران بروند
و در نگاه کلان تر دانشگاه های ایران تعطیل و به آمریکا بروند. چون آن جا به لحاظ علم و تکنولوژی پیشرفته تر است !!!
دوست خوب برای این که نقطه ضعفی حل شود لازم نیست صورت مسئله پاک شود. بلکه بهتر است به راه حل های بهتر بیندیشیم.
بیائیم رامسر را تقویت کنیم تا عدالت علمی در استان جاری شود
دوشنبه 16 آذر‌ماه سال 1394 ساعت 01:23 ق.ظ
doost aziz.shoma agar negaran daramad mardom ramsar hastid.mitavanid az in hame mosafer ke be shahr shoma miyan daramad kasb konid.na ba ejare dadan khoone be 4 ta daneshjoo.moteasefane in nahal n abejea kashte shode.va bayad har chi saritar be jayegahe asli khod sari bar gardad.bakhshe balini va darmani shahr bayad taghviyat gardad va in rabti be daneshjoo nadarad.
امتیاز: 0 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد